عدالت جنسیتی در انتخاب مسئولان/ تاملی بر حقوق زنان در ایران نادیده­ گرفتن 

عدالت جنسیتی در انتخاب مسئولان/ تاملی بر حقوق زنان در ایران نادیده­ گرفتن 

25 بهمن 1396 16:47

* دکتر سحرصنیعی - پژوهشگر مسائل سیاسی و اجتماعی

روزان: همراه با پیروزی انقلاب اسلامی ایران، جوانه های امید در زنان رشد کرد که بتوانند بر مناصب حکومتی و دولتی تکیه بزنند و در کنار مردان از سیاست و آزادی بیشتری بهرمند شوند. هنوز چند صباحی از انقلاب نگذشته بود که جنگ بر ما تحمیل شد.
در دوران جنگ نیز زنان مبارز بی‌شماری داشتیم که به موازات مردان  در پشت جبهه برای انجام کارهای امدادی و پشتیبانی جان فشانی می‌کردند؛ چه بسا برخی از همین زنان بی‌نظیر از جمله مرحومه گوهر الشریعه دباغ تا آنجا همت نمود که سکان فرماندهی سپاه پاسداران استان همدان به ایشان سپرده شد. پایان جنگ به عنوان فصلی نوین در انقلاب اسلامی ایران و دوران سازندگی قلمداد شد. انتظار می‌رفت از همان زنان غیور به موازات مردان، در دوران پساجنگ نیز استفاده شود.
اینکه در دوران پساجنگ مقارن با دوران سازندگی، معاونت امور زنان ریاست جمهوری که در آن زمان بالاترین پستی بود که یک زن عهده دارش بود، به یک زن سپرده شد از یک طرف قابل ستایش بود؛ از طرفی اما ظاهرا مسئولان معتقد بودند  بهره‌گیری از ظرفیت‌های زنان در تصمیم‌سازی   کلان کشور هنوز در خور و شان   زن ایرانی نیست!
همزمان با سپری شدن رشد انقلاب، زنان نیز به مرحله شکوفایی رسیدند؛ به تبع  آن، شان و ارتقاء منزلت زنان به عنوان یک حق هم ضرورت پیدا کرد. این اعتقاد به  استفاده نکردن از زنان در اداره مدیریت کشور همچنان ادامه پیدا کرد. کافی است نگاهی به حضور زنان در حلقه اولیه مسئولیت اجرایی کشور بیندازیم؛ فقط یک زن در کارنامه جمهوری اسلامی ایران توانست در جایگاه وزارت قرار بگیرد!
با وجود زنان شایسته و تحصیلکرده، همچنان از ظرفیت آنان در جایگاه‌های مدیریتی، اجرایی و حکومتی آنگونه که شایسته است، استفاده نمی‌شود و زنان در جایگاهی که باید حضور داشته باشند قرار نمی گیرند؛ ظاهرا قرار نیست هیچوقت اصل برابری حقوق مثل برابری در پرداخت دیه و ارث  و ...  برای آنها رقم بخورد؛ حتی گویا مسئولان حاضر نیستند که به چیزهایی مثل برابری جنسیتی در تعداد مدیران هم تن بدهند.
زنان با وجود تحصیلات دانشگاهی و بالابردن مرتبه های علمی همچنان از دیدگاه عموم مسئولان و بخشی از مردم دعوت به کار خانه داری و امر   فرزند پروی   می شوند؛ این فرهنگ سازی که زنان روشنفکر و تحصیل کرده باید در جایگاه خود فعالیت نموده، هیچگاه به مرحله   شکوفایی نرسیده و بسیاری از  این زنان روز به روز با دوگانگی و چالش های بیشتری  روبه رو می شوند.
باید بگویم نرخ اشتغال زنان بسیار پایین تر از آن چیزی است که انتظارش می رفت؛ این نشان دهنده این مطلب است که زنانی که در دشوارترین دوران انقلاب کنار مردان جان فشانی کرده اند، امروز به حق مطلوبشان نرسیده اند.
زنان پیوسته خواسته های خود را مطالبه کرده و هربار در هر دوره انتخابات برای حقوق خود جنگیده و آن را از رییس جمهور خود طلب کرده اند؛ هر بار هم با وعده های بسیار رسیدن به وضعیت مطلوب، با تمام قوا در ستادهای انتخاباتی فعالیت نموده اند؛ اما افسوس که بعد از هر انتخابات صدای زنان گم و ناشنیده مانده است؛ مسئولان باید نسبت به این امر تامل نموده و صدای زنانی که خواهان برآورده شدن مطالبات خودهستند را بشنوند و با نگاهی منصفانه به خواست آنها احترام بگذارند و آن را در الویت دستور کار خود قرار دهند.
 

shareاشتراک گذاری

نظرات شما