نقد فیلم «وضعیت برد»

نقد فیلم «وضعیت برد»

13 دی 1396 18:58

پشیمانی و تأسف از نتایج طبیعی زندگی روزمره انسان هستند و ما هرچه بیشتر زندگی کنیم و مسن‌تر شویم، بیشتر آن را احساس می‌کنیم.  تنها راه برای داشتن یک زندگی شاد و ثمربخش این است که اجازه ندهیم این پشیمانی‌ها ما را از حرکت رو به جلو باز دارند، مسئله‌ای که در حال تبدیل شدن به یک مشکل بزرگ برای شخصیت اصلی این فیلم، «برد سولان» (Brad Solan) «بن استیلر»(Ben Stiller) است.  در سن چهل سالگی، او به زندگی و شرایط فعلی خود نگاه می‌کند و تأسف می‌خورد؛ چراکه این زندگی اصلاً شبیه به آن زندگی عالی که او از 20سالگی در دل خود انتظارش را داشته نیست.   براساس میزان موفقیت‌های مالی، او از چهار دوست صمیمی دوران دانشگاه خود عقب مانده است و در همین حین با بحران‌های دوران میانسالی نیز دست و پنجه نرم می‌کند.

مهدی ملکی
مترجم
پشیمانی و تأسف از نتایج طبیعی زندگی روزمره انسان هستند و ما هرچه بیشتر زندگی کنیم و مسن‌تر شویم، بیشتر آن را احساس می‌کنیم.  تنها راه برای داشتن یک زندگی شاد و ثمربخش این است که اجازه ندهیم این پشیمانی‌ها ما را از حرکت رو به جلو باز دارند، مسئله‌ای که در حال تبدیل شدن به یک مشکل بزرگ برای شخصیت اصلی این فیلم، «برد سولان» (Brad Solan) «بن استیلر»(Ben Stiller) است.  در سن چهل سالگی، او به زندگی و شرایط فعلی خود نگاه می‌کند و تأسف می‌خورد؛ چراکه این زندگی اصلاً شبیه به آن زندگی عالی که او از 20سالگی در دل خود انتظارش را داشته نیست.   براساس میزان موفقیت‌های مالی، او از چهار دوست صمیمی دوران دانشگاه خود عقب مانده است و در همین حین با بحران‌های دوران میانسالی نیز دست و پنجه نرم می‌کند.
هیچ چیز مناسب‌تر از این نیست که شخصی را راضی کنید تا در مورد مشکلات و مسائل زندگی‌اش فکر کند تا اینکه فرزندش را برای ملاقات‌های دانشگاهش همراهی کند.  فرزند 17 ساله «برد» به نام «تروی» (Troy) آستین آبرامس» (Austin Abrams) به‌عنوان یک نابغه موسیقی در نظر گرفته شده است و قبول شدن در دانشگاه هاروارد حق قانونی اوست (حداقل طبق چیزی که مشاور راهنمای او می‌گوید).  بنابراین پدر و پسر، مادر جنا فیشر» (Jenna Fischer) را در ساکرامنتو تنها گذاشته و در یک سفر دو نفره، با هواپیما به ماساچوست می‌روند.  در آنجا «برد» مرتکب چندین اشتباه خجالت‌آور می‌شود.  
«وایت» از بازیگران نام آشنا، معروف و تأثیرگذاری از جمله «مایکل شین» و «لوک ویلسون» (Luke Wilson) در فیلم «وضعیت برد» استفاده کرده است؛ اما این فیلم از ابتدا تا انتها متعلق به «استیلر» است.  عملکرد و بازی او فیلم را در جریان نگاه می‌دارد، زیرا در نهایت این فیلم در مورد یک سفر هوایی، مصاحبه‌های دانشگاه، ملاقات‌های شبانه در بار یا خوردن شام با یک دوست قدیمی نیست؛ بلکه در مورد «برد» و رویارویی او با کسی که بود، کسی که هست و کسی که خواهد شد است.  به نمایش در آوردن چنین مسئله‌ای کار آسانی نیست، چراکه مسائلی که تا این حد به فهم و درک اشخاص مربوط هستند، اساساً سینمایی نیستند.  اما «وایت» راهی را پیدا کرده است تا این کار را انجام دهد.  گرچه در بعضی قسمت‌ها ناهماهنگی وجود دارد، اما در انتها فیلم راضی کننده و لذت بخش است.  این فیلم ممکن است برای مخاطبان خانه هنر عرضه شود اما چیزی دارد که به (و درباره) همه ما بگوید.

کلمات کلیدی
shareاشتراک گذاری

نظرات شما