بهره¬کشی آموزش¬و¬پرورش از حق¬التدریس‌ها

مزایای استخدام نکردن معلمان غیررسمی ‌برای دولت

بهره¬کشی آموزش¬و¬پرورش از حق¬التدریس‌ها

27 آذر 1396 1:15

سید محمد بطحایی، وزیر آموزش‌وپرورش گفته است: اولویت استخدام در آموزش‌وپرورش با نیروهای حق‌التدریس باتجربه و توانمند است؛ به شرط اینکه صلاحیت و شایستگی لازم را داشته باشند. وی همچنین با بیان اینکه نیروهای حق‌التدریس از تجربه لازم در امر تدریس برخوردارند، توضیح داد: این افراد با فضای مدرسه و همچنین سایر امور مرتبط با فرایند یاددهی– یادگیری بیش از افرادی که از پشت میز دانشگاه می‌خواهند وارد آموزش‌وپرورش بشوند، آشنایی دارند. وی در عین حال با اشاره به اینکه آموزش‌وپرورش کشور به نیروهای حق‌التدریس باتجربه نیاز دارد، خاطرنشان کرد: در 6 سال آینده، آموزش‌وپرورش کشور به‌شدت به نیروی‌انسانی نیاز دارد و در صورتی که طرح مجلس به سرانجام نرسد، این افراد می‌توانند امیدوار باشند تا در فرصتی دوباره از ظرفیت آنها در آموزش‌وپرورش استفاده شود.

 محمدرضا نیک‌نژاد‌/‌آموزگار
سید محمد بطحایی، وزیر آموزش‌وپرورش گفته است: اولویت استخدام در آموزش‌وپرورش با نیروهای حق‌التدریس باتجربه و توانمند است؛ به شرط اینکه صلاحیت و شایستگی لازم را داشته باشند. وی همچنین با بیان اینکه نیروهای حق‌التدریس از تجربه لازم در امر تدریس برخوردارند، توضیح داد: این افراد با فضای مدرسه و همچنین سایر امور مرتبط با فرایند یاددهی– یادگیری بیش از افرادی که از پشت میز دانشگاه می‌خواهند وارد آموزش‌وپرورش بشوند، آشنایی دارند. وی در عین حال با اشاره به اینکه آموزش‌وپرورش کشور به نیروهای حق‌التدریس باتجربه نیاز دارد، خاطرنشان کرد: در 6 سال آینده، آموزش‌وپرورش کشور به‌شدت به نیروی‌انسانی نیاز دارد و در صورتی که طرح مجلس به سرانجام نرسد، این افراد می‌توانند امیدوار باشند تا در فرصتی دوباره از ظرفیت آنها در آموزش‌وپرورش استفاده شود.
همین یکی، دو ماه پیش بود که تصمیم مجلس برای الزام دولت به استخدام ده‌ها هزار نیروی حق‌التدریس در آموزش‌وپرورش ولوله‌ای در وزارتخانه برپا کرد. پس از اعلام این تصمیم، وزارت آموزش با همه توان و امکانات و از هر راه و روزنی در پی مسکوت ماندن این برنامه در مجلس برآمد. تلاش‌های وزارتخانه سبب شد که این طرح برای بررسی بیشتر به کمیسیون آموزش سپرده شود و فرصت بیشتری برای وزارتخانه و دولت فراهم کرد تا بتوانند جلوی تصویب نهایی آن را بگیرند.
این در حالی است که وزیر فعلی در آیین معارفه خود در تابستان گذشته گفته بود که میانگین سابقه نیروهای کنونی آموزش‌وپرورش 23 سال است و در 10 سال آینده نیمی‌از نیروهای امروز نهاد آموزشی بازنشسته می‌شوند. این سخن بدین معناست که برای کنترل بحران بازنشستگی، آموزش‌وپرورش به‌شدت نیازمند استخدام نیروهای تازه است؛ گرچه دست‌اندرکاران به‌طور شفاف نمی‌گویند که «نیاز به نیرو داریم اما نمی‌خواهیم استخدام داشته باشیم!» ایشان برای گفتن این سخن و البته در امان ماندن از پیامدهایش به رفتارها و گفتارهایی دوگانه روی آورده‌اند! افزون بر این مدتی است که خود را پشت بهانه نداشتن شایستگی نیروهای حق‌التدریس پنهان کرده و عذر بدتر از گناه می‌آورند و... اما چرا چنین است؟
 بر کسی پوشیده نیست که نهاد آموزش از کسر بودجه کمرشکن و تاریخی رنج می‌برد. نیاز مالی، نهاد آموزش را حتی از انجام وظیفه‌های سنتی‌اش باز داشته و به جز پرداخت حقوق کارمندانش بسیاری از کارکردهایش متکی بر کمک‌های گاه و بی‌گاه دولت، کمک‌های مالی خانواده‌ها و خیرین و... است. چنین وضعی توان استخدام نیروهای رسمی ‌را از این نهاد ستانده و بی‌گمان ورود نیروهای تازه بار مالی را در آموزش‌وپرورش افزایش داده و گرفتاری‌های اقتصادی را بیشتر می‌کند.
 از دیگر سو نیروهای حق‌التدریس روزمزد هستند؛ آنها فقط در روزهای کاری بیمه دریافت می‌کنند؛ ساعت‌های آموزشی‌شان به شکل ساعتِ کامل کاری به شمار می‌رود و به این ترتیب هر دو روز آنها نزدیک یک روز کارِ معلمان رسمی ‌است؛ تابستان‌ها و در تعطیلات پولی دریافت نمی‌کنند و اخراج شان پیامدهای سختی برای دولت در پی ندارد و... همه اینها سبب می‌شود که یک نیروی حق‌التدریس یک‌سوم و حتی یک‌چهارم نیروی رسمی ‌برای آموزش‌وپرورش هزینه در بر داشته باشد. این شرایط چیزی نیست که دولت و آموزش‌وپرورش از آن چشم بپوشند، پس تلاش می‌کنند که این نیروها استخدام نشوند.
بخش فراوانی از بار آموزش در سراسر کشور بر دوش نیروهای حق‌التدریس است. از شمار دقیق نیروهای حق‌التدریس چندان آمار روشنی در دست نیست؛ اما نیاز آموزش‌وپرورش آن چنان هست که دست اندرکاران به‌آسانی نمی‌توانند چشم بر آن ببندند. این نیاز سبب می‌شود که با وعده‌های سرِ خرمن این نیروها را امیدوار به استخدام نگه دارند و به‌گونه‌ای غیراخلاقی به بهره‌کشی از آنها بپردازند.
کسانی که معلمی‌کرده‌اند، نیک می‌دانند که معلمی ‌نیازمند کشش‌ها، انگیزه‌ها و توانایی‌های ذاتی است و در کنار دانش به تجربه نیاز دارد؛ همچنان که در سخنان وزیر نیز هویداست، بی‌گمان سزاوارترین نیروها برای معلمی ‌و جبران کمبود نیرو، حق‌التدریس‌ها هستند، زیرا افزون بر دارا بودن تجربه‌های ارزشمند چندین‌ساله آموزشی، سال‌ها کمبود آسیب‌زای نیروها را جبران کرده و جبران می‌کنند.
 شاید بهتر باشد به جای سخن گفتن ناروشن و یک بام و دو هوا، دست‌اندرکاران شرایط را به‌گونه‌ای پیش ببرند که زمینه ورود این نیروها را در آموزش‌وپرورش فراهم کنند؛ خود وزیر آموزش‌و‌پرورش هم معترف است که «این افراد با فضای مدرسه و همچنین سایر امور مرتبط با فرایند یاددهی– یادگیری بیش از افرادی که از پشت میز دانشگاه می‌خواهند وارد آموزش وپرورش بشوند، آشنایی دارند.»  
 
سوتیتر:
نیروهای حق‌التدریس روزمزد هستند و یک‌چهارم نیروی رسمی ‌برای آموزش‌وپرورش هزینه دارند؛ این شرایط چیزی نیست که دولت و آموزش‌وپرورش از آن چشم بپوشند، پس تلاش می‌کنند این نیروها هیچ‌وقت استخدام نشوند؛ با این حال با وعده‌های سرِ خرمن، این نیروها را امیدوار به استخدام نگه دارند و به‌گونه‌ای غیراخلاقی به بهره‌کشی از آنها می‌پردازند.

shareاشتراک گذاری

نظرات شما