جنگ داخلی نخبگان بریتانیایی

چرا انتخابات بریتانیا باید زودتر انجام شود؟

جنگ داخلی نخبگان بریتانیایی

12 دی 1396 16:46

«پل میسون» کارشناس مسائل بین‌المللی در یادداشتی برای روزنامه گاردین موضوع انتخابات در بریتانیا را مورد بررسی قرار می‌دهد. میسون در این یادداشت که سایت دیپلماسی آن را ترجمه و بازنشر کرده، تصریح می‌کند: زمانی که کار در بی بی سی را در سال 2001 آغاز کردم، آنچه مرا شگفت زده کرد این نبود که چگونه بیشتر افراد مسئول از دانشگاه‌هایی مشابه برآمده بودند، یا اینکه فرض این بود که شما عاشق اسکی هستید یا اینکه چطور مردم اسامی آدم‌های معمول حاضر در قدرت را به خاطر می‌آورند. بلکه آنچه مرا شگفت زده کرد یکنواختی تفکرات بود. آنها افرادی ترقی خواه و محافظه کار بودند اما عمدتاً به گروه‌های فکری نخبه وابستگی داشتند.

«پل میسون» کارشناس مسائل بین‌المللی در یادداشتی برای روزنامه گاردین موضوع انتخابات در بریتانیا را مورد بررسی قرار می‌دهد. میسون در این یادداشت که سایت دیپلماسی آن را ترجمه و بازنشر کرده، تصریح می‌کند: زمانی که کار در بی بی سی را در سال 2001 آغاز کردم، آنچه مرا شگفت زده کرد این نبود که چگونه بیشتر افراد مسئول از دانشگاه‌هایی مشابه برآمده بودند، یا اینکه فرض این بود که شما عاشق اسکی هستید یا اینکه چطور مردم اسامی آدم‌های معمول حاضر در قدرت را به خاطر می‌آورند. بلکه آنچه مرا شگفت زده کرد یکنواختی تفکرات بود. آنها افرادی ترقی خواه و محافظه کار بودند اما عمدتاً به گروه‌های فکری نخبه وابستگی داشتند.
تحقیق درباره سطح خشم، سوءاستفاده و اختلاف در سطح بالای جامعه امروز بریتانیا نشان می‌دهد که با کشوری متفاوت روبه‌رو هستیم. صفحه اول دیلی میل، با پوشش دعوایی میان مخالفان برگزیت و محافظه کاران آخرین نمونه از جنگ فرهنگی داخلی نخبگان بریتانیایی است. شما ممکن است بگویید ما قبلاً هم اینجا ایستاده بودیم اما اغلب اینطور نبوده است. زمانی که چرچیل می‌خواست کابینه‌اش را برای جنگ با نازی‌ها در طول بحران دانکرک در می 1940 بچیند، چنین انشقاق استراتژیکی وجود داشت. اما در رأس احزاب افرادی با ابهت حضور داشتند. اما آنچه امروز در حال وقوع است قابل قیاس نیست. من هیچ گاه زمانی را به یاد نمی‌آورم که رهبران بخش‌های مختلف حزب محافظه کار برای از بین بردن یکدیگر این‌قدر تلاش کنند درحالی که در مبارزه با جناح چپ این‌قدر کوشا نیستند. من هیچ گاه این حجم از اختلاف و شایعات را در کمپین‌های سیاسی به یاد ندارم. هر اختلاف و مشکلی جزئی تبدیل به بحرانی بزرگ شده است. این مشکلات و بحران‌ها واقعی هستند و برگزیت اولین آنهاست. دو نسل از وکلا، بانکداران، حسابداران و مدیران شرکت‌های بزرگ، 18 ماه پس از رفراندوم با هم درگیر شده در حال مبارزه برای به‌دست آوردن جایگاه فراتر از مرحله انکار یکدیگر هستند.
دومین مسئله ای که وجود دارد در تیتر دیلی میل نهفته است: «احتمال حضور یک مارکسیست در خانه شماره 10». مخلوطی از شکست دولت در پروسه برگزیت و ترس از برنده شدن دولتی رادیکال چپ در سال 2018 باعث سکته ناقصی در سردبیران دیلی میل شده و جنگی داخلی در قلب دنیای نخبگان بریتانیایی به راه انداخته‌اند. برگزیت قرار بود ثروتمندان را دوباره محبوب کند. به جای آن حزب محافظه کار در حال حاضر کنترل کار را از دست داده و باقی ماندن آنها در قدرت در خطر قرار گرفته و ماشین بزرگ کلاسیک و مکانیکی آنها که از سال‌های 1970 به بعد خاموش شدنش در تصور نمی‌گنجید قدرت و توانمندی خود را از دست داده است. به این دلیل که توری‌ها در برگزیت کند عمل کرده‌اند، یوت کوپر در هبری حزب کارگر کند عمل کرده و ترزا می تقریباً در همه چیز گند زده است، بنابراین وضعیت نخبگان بریتانیایی افتضاح است. این افتضاح  نه‌تنها سیاستمداران را در برگرفته بلکه وکلای بزرگ، بانکداران و کارمندان دولت را نیز در منجلاب فرو برده است. جهان سینما در این سال به ما یادآوری کرده است که چرا نخبگان به درد می‌خورند: کنت برانا به عنوان فرمانده نیروی دریایی در دانکرک، جولیان وادهام به عنوان ژنرال مونتگمری در چرچیل و گری اولدمن در نقش چرچیل در تاریک‌ترین ساعت، با نمایش ویژگی‌های یک رهبر آرام و یک قهرمان واقعی.
جهان همیشه روی این مسئله حساب باز می‌کرد که همواره در میانه بحران‌ها چند رهبر محافظه کار وجود دارد که کنترل اوضاع را به دست گرفته و خونسردی خود را حفظ می‌کنند اما این خونسردی کاملاً در سال 2017 از بین رفته است. در حال حاضر، مخاطبان جهانی نگاهی به ما دارند که بریتانیا را سرافکنده و شرمسار می‌کند و هر نیروی خارجی این توان را دارد که وضعیت ما را بی ثبات‌تر کند. نخست وزیر کنونی کنترل اوضاع را از دست داده است و نخست وزیر سابق می‌خواهد پای خود را از ماجرا بیرون بکشد. به‌زودی نتیجه تحقیقات اف بی ای درباره دخالت روسیه در رفراندوم برگزیت منتشر می‌شود و این می‌تواند چهره ما را مخدوش‌تر از قبل کرده و نخبگان بریتانیایی را از دست خودشان خشمگین‌تر کند.

کلمات کلیدی
shareاشتراک گذاری

نظرات شما