زیبایی به قیمت زامبی شدن

علاقه زنان ایرانی به جراحی پلاستیک از کجا می آید؟

زیبایی به قیمت زامبی شدن

11 آذر 1396 14:29

جراحان پلاستیک می توانند چهره شما را تغییر دهند، اما آن چهره ممکن است بیش از یک انسان شبیه زامبی از کار در آید!

دکتر سیمین کاظمی، پزشک و جامعه شناس
در سایت روزنامه دیلی میل خبری منتشر شده است درباره یک زن 22 ساله ایرانی با نام "سحر تبر" که گفته می شود  که یک سلبریتی اینستاگرامی است. او از طرفداران و شیفتگان آنجلینا جولی، ستاره هالیوود بوده و برای شباهت یافتن به او پنجاه پروسیجر و عمل جراحی انجام داده و چهل کیلوگرم وزن کم کرده است. نتیجه این است که او شباهت  یافته به جولی با همان چشم های رنگی، گونه های برجسته و لب های کلفت! برخی دیگر که صفحه اینستاگرام او را دنبال می کنند، معتقدند این جراحی ها برای شباهت یافتن به یکی از شخصیت های کارتونی در انیمیشن  عروس مردگان بود.
 الگو و مدل مطلوب این زن ایرانی هر کدام از این دو شخصیت  که بوده باشد، از نظر پزشکی تغییرات چهره اش شگفت انگیز و قابل تحسین است. اینکه دانش، تکنولوژی و مهارتهای پزشکی تا حدی پیشرفت کند که چهره یک نفر را به یک نفر دیگر شبیه کند، موفقیت بزرگی برای پزشکی است؛ اما مساله این است که این چهره ساخته شده از نظر فالوئر های این زن ایرانی، فاقد روح و ظاهر انسانی و شبیه زامبی است و آنها با نگاه کردن به عکس او احساس بدی پیدا می کنند. پزشکان او را به آرزویش رسانده اند؛ اما در چشم بینندگان از او یک زامبی ترسناک ساخته شده که چهره انسانی اش را از دست داده است. 
در برخورد با چنین خبری، اولین پرسش این است که علت پدیده جنون زیبایی و تغییر تعریف زیبایی تا مرز زامبی شدن چیست؟ چه عواملی ولع زیبایی و گرایش به مداخلات پزشکی را در میان ایرانی ها و به ویژه زنان دامن زده است؟
 پاسخ  این پرسش هاچندان دشوار نیست؛ وقتی زنان از داشتن یک زندگی انسانی محروم  می شوند و راه پیشرفت و موفقیت بر آن ها بسته می شود و در عوض بیولوژی و ویژگی های فیزیکی و وظایف  جنسی شان از بام تا شام به آنها گوشزد می شود، لاجرم زن بودن روز به روز بیشتر از انسان بودن فاصله می گیرد؛ احساس نیاز به زیبایی، تغییر چهره و استاندارد شدن با توسل به دامان پزشکان و جراحان نیز اوج می گیرد. در چنین فضای اجتماعی است که برای افرادی مثل زن جوان یاد شده، خاص بودن و شکوفایی انسان نه درکسب صفات و فضایل انسانی که  در شباهت ظاهری به یک ستاره سینما یا شخصیت کارتونی تجلی می یابد. 
از طرفی پزشکی تجاری و بازاری  شده نیز سرمست و کامیاب از رونق کسب و کار  و  افزایش تقاضای زیبایی، سفارش های مشتریان را با جان و دل  و بدون هیچ چون و چرایی پذیرفته و خدمات خود را به فروش گذاشته است؛ حاصل این داد و ستد ، از خودبیگانگی زنان و ابژه جنسی شدن شان و تسلیم محض مناسبات مردسالارانه شدن در جامعه ای است که روز به روز منزلت و شأن انسانی آنها را بیشتر تنزل می دهد.
سوال دیگر این است که از آن پزشکانی که پنجاه پروسیجر و عمل جراحی را برای این زن جوان انجام دادند، باید پرسیده شود؛ کدام یک از آنها طبق اصول علمی پزشکی برای این دختر مشاوره روانپزشکی درخواست دادند؟ چرا هیچ کدام از این پزشکان حاضر  نشدند او را فراتر از یک مشتری که قرار است به آنها پول بدهد، در هیات  انسانی  ببینند که وضعیتش نیازمند توجه و تامل بیشتر است؟ واقعیت این است که چنین پزشکی تجاری و بازاری شده ای، ظرفیت درک و فهم چنین پرسشی را ندارد و از او غیر از زامبی ساختن هنر دیگری ساخته نیست.



کلمات کلیدی
shareاشتراک گذاری

نظرات شما