اما و اگرهای پیوستن به سازمان تجارت جهانی

یادداشت

اما و اگرهای پیوستن به سازمان تجارت جهانی

1 مهر 1396 13:7

به نظر می‌رسد در حال حاضر هنوز برای پیوستن به WTO عزم ملی در کشور وجود ندارد و شاخص‌های مختلف کشور دچار تعدد آراست. در حقیقت باید منافع و مضرات پیوستن به سازمان تجارت جهانی در شرایط فعلی که شعارهای ضد جهانی‌سازی مطرح است مورد بررسی قرار گیرد.

 عباسعلی نورا / کارشناس اقتصادی
به نظر می‌رسد در حال حاضر هنوز برای پیوستن به WTO عزم ملی در کشور وجود ندارد و شاخص‌های مختلف کشور دچار تعدد آراست. در حقیقت باید منافع و مضرات پیوستن به سازمان تجارت جهانی در شرایط فعلی که شعارهای ضد جهانی‌سازی مطرح است مورد بررسی قرار گیرد. به‌طور یقین در یک فضای سالم اقتصادی و بدون اظهارات ضد جهانی‌سازی ترامپ پیوستن به سازمان تجارت جهانی به نفع کشور است. امروز دیگر شکی نیست که پیوستن به سازمان تجارت جهانی برای ما صرفه‌اقتصادی در برخواهد داشت. ایران 20 سال قبل؛ تقاضای پیوستن به سازمان تجارت جهانی را داشته و 10 سال قبل هم ناظر این سازمان شده و در دولت نهم هم پس از اینکه این سازمان از ما خواست تا رژیم تجاری‌مان را به آنها ابلاغ کنیم 3 سال طول کشید. تمام این تأخیرها برای پیوستن به سازمان تجات جهانی تا آنجا ادامه یافت که ایران با تحریم‌های بین‌المللی مواجه شد، به‌طوری که در زمان تحریم‌ دیگر صحبت از تجارت جهانی بی‌معنی بود.
بعد از برجام و در زمانی که اوباما رئیس‌‌جمهور آمریکا بود، بسیاری از کارشناسان بر این اعتقاد بودند، پیوستن به سازمان تجارت جهانی به نفع ایران است؛ اما در این دوره هم عزم ملی برای پیوستن به سازمان تجارت جهانی وجود نداشت و در این رابطه تعدد و تضاد آرای بسیاری بود. از طرف دیگر امروز بسیاری از کشورها با وجود ترامپ دیگر تمایلی به پیوستن به سازمان تجارت جهانی ندارند و بعد از حضور ترامپ در راس دولت آمریکا، تجارت جهانی تا اندازه‌ای جایگاه خود را از دست داده است.  با توجه به شرایط بین‌المللی حاکم بر دنیا و شرایط ویژه کشور ما، اصرار دولت برای پیوستن به سازمان تجارت جهانی به نفع نیست. با این همه می‌توان گفت که پیمان‌های منطقه‌ای تجاری و فعال‌تر کردن مبادلات تجاری منطقه‌ای بیشتر به نفع اقتصاد کشور است. 
شرایط رژیم اقتصادی کشور با بعضی شرایط سازمان تجارت جهانی سازگار نیست و بهتر است از قبل از تلاش برای پیوستن به این سازمان شرایط درونی را برای پیوستن به این سازمان مهیا کرد. با پیوستن به سازمان تجارت جهانی، تعرفه‌های واردات به صورت دیکته شده به ما ارائه می‌شود؛ در حالی که ممکن است با توجه به نرخ بیکاری این‌گونه مسائل به نفع ما نباشد. پیوستن به سازمان تجارت جهانی عزم ملی می‌خواهد، ضمن اینکه باید سه قوه هم در این زمینه به تفاهم برسند و بررسی کرد با تعرفه‌هایی که برای واردات اعمال می‌شود، می‌توان بودجه و اعتبار لازم از محل مالیات برای اداره کشور تأمین شود. البته پیوستن به سازمان تجارت جهانی محاسنی هم دارد و با پیوستن به این سازمان تعرفه‌ها روشن و دست‌رانت‌خواران از واردات کوتاه می‌شود. عمده مخالفین پیوستن به سازمان تجارت جهانی در کشور ما صرف‌نظر از جریانات سیاسی، افرادی هستند که دستی در انحصار و رانت‌خواری دارند، حتی آنها که انحصار صادرات دارند، راضی به پیوستن به سازمان تجارت جهانی نیستند، زیرا با این اتفاق منافع‌شان به خطر می‌افتد.

کلمات کلیدی
shareاشتراک گذاری

نظرات شما