راه بسته زنان برای وزارت و ورزشگاه

یادداشت

راه بسته زنان برای وزارت و ورزشگاه

29 شهریور 1396 13:10

«حتما باید جلوی ورود زنان به ورزشگاه‌ها گرفته شود» این جدیدترین فتوایی است که از سوی یک مرجع تقلید برای بستن راه ورود زنان ایرانی به ورزشگاه‌ها صادر شده است.

مهدخت قویدل - «حتما باید جلوی ورود زنان به ورزشگاه‌ها گرفته شود» این جدیدترین فتوایی است که از سوی یک مرجع تقلید برای بستن راه ورود زنان ایرانی به ورزشگاه‌ها صادر شده است. در بزنگاه رایزنی‌های فعالان زنان برای قانع کردن دولت و شهردار تهران برای انتخاب وزیر زن و استاندار زن وشهردار زن، ناگهان آب یخی روی آنها می‌ریزند که یادتان باشد، از نظر مراجع شما اجازه حضور در ورزشگاه را ندارید، چه برسد به وزارت و صدارت. 
آیت‌الله علوی‌گرگانی در شرایطی خطاب به دولت حسن روحانی این حرف‌ها را گفته که دولتمردان و دولت زنان دولت دوازدهم همین روزهای گذشته وعده داده بودند در حال رایزنی برای ورود زنان در قالب خانواده به ورزشگاه‌ها هستند. 
ماجرای دعوت نشدن دو عضو خانم شورای شهر مشهد به مراسم افتتاح ورزشگاه امام رضا هم این روزها خبرساز شده است؛ خبری تلخ برای زنان ایرانی که بفهمند حتی اگر در این مملکت کاره‌ای شوند، شان و ارزش‌شان از زنان بی‌حجاب سوری در ورزشگاه آزادی کمتر است. به قول شهناز رمارم، عضو شورای مشهد، دعوتنامه حضور در افتتاحیه و تماشای مسابقه فوتبال فقط برای 13 عضو مرد شورا صادر می‌شود و فدراسیون فوتبال مملکت شما را که زن هستید، به هیچ حساب می‌کند و دعوت نمی‌شوید. 
گویا مبنای فقهی مراجع برای راه ندادن زنان به ورزشگاه‌ها، قاعده‌ای است به نام اختلاط زن و مرد که موجب فساد اخلاقی و روابط نامشروع می‌شود. البته تعیین مصادیق این اختلاط مشخص نیست و تعریف دقیقی ندارد. این تعریف می‌تواند آن‌قدر وسیع شود که نشستن یک عضو زن شورای شهر مشهد را در کنار سایر اعضای شورای شهر آن هم در بخش وی.‌‌آی.‌پی ورزشگاه امام رضا مصداق اختلاط و مفسده بخواند! در عین حال می‌تواند از نشستن همان عضو زن شورای شهر در کنار سایر مردان شورا در اتاق دربسته شورا با اغماض بگذرد. 
این خبرها را بگذارید کنار اخباری درباره اینکه زنان در دولت روحانی اجازه وزارت ندارند، اجازه استانداری ندارند؛ حتی عده‌ای می‌گویند زنان نباید معاون وزیر شوند و این خواسته زیادی است. 
 این رشته سر درازی دارد و احتمال دارد تا چند ماه دیگر حرف‌های جدیدتری هم بشنوید. حتما چند روز دیگر در گوشه‌ای از مملکت یک عده پیدا می‌شوند و می‌گویند زنان حق ندارند نماینده مجلس باشند و خلاف شرع است. می‌گویند عضویت زنان در شورای شهر هم غیر شرعی است. می‌گویند کارکردن زنان در بیرون از خانه هم غیر شرعی است و. . . . 
حقیقت این است که در ایران بعد از انقلاب وضعیت زنان در دوره دولت‌های اصلاح‌طلب همیشه محدودتر شده است. اصول‌گراها به مسئله زنان به عنوان پاشنه آشیل اصلاح‌طلبی نگاه می‌کنند و در دولت‌های اصلاح‌طلب، هر روز حرف و حدیثی علیه حقوق زنان مطرح می‌کنند. با این حال در دولت‌های اصول‌گرا وضعیت فرق می‌کند. این داستان تا آنجا پیش می‌رود که به گفته رئیس دفتر رئیس دولت اصلاحات، مراجع به آقای. . . پیام دادند که اگر وزیر زن انتخاب کند، فتوا می‌دهند که مالیات دادن به دولت اصلاحات حرام است. 
 اما در دوره احمدی‌نژاد زنان می‌توانند گزینه وزارت باشند و وزیر شوند و هیچ اتفاقی هم نمی‌افتد؛ مراجع هم فقط کمی‌دلخور می‌شوند اما دولت را تهدید به فتوای تحریم نمی‌کنند. دلیل این رفتار دوگانه مراجع تقلید و بخشی از دلواپس‌های تندرو در مقابل حضور زنان در جامعه در دولت‌های اصلاح‌طلب و اصول‌گرا تا امروز به یک سوال بی‌پاسخ تبدیل شده است. 
با این حال گویا مطالبات زنان در ایران برای هر دو جناح تنها یک وسیله برای رای گرفتن و جذب مشتری است. اصلاح‌طلبان با وعده برآورده کردن مطالبات زنان محبوب‌تر می‌شوند؛ اصول‌گرایان هم با وعده خانه‌نشین کردن زنان محبوب‌تر می‌شوند!
شاید باورکردنی نباشد که در ایران زنان اجازه ندارند به ورزشگاه‌ها بروند اما مطالبه رئیس‌جمهور شدن و وزارت دارند! شاید زنان ایران در قرن 21 ام باید خوشحال باشند که دیگر اسم‌شان ضعیفه نیست و توقع بیش از این داشتن برایشان زیاده خواهی محسوب می‌شود. 
 همین که فعالان زنان و سیاستمداران اصلاح‌طلب بعد از این همه سال تلاش برای احقاق مطالبات زنان توانسته‌اند ادبیات مردسالارانه این مملکت را از ضعیفه به خانم و زن تغییر دهند، احتمالا باید  ماحصل جنبش برابری‌خواهی زنان ایران باشد. اصلا همین که امروز زنان می‌توانند نماینده مجلس و شوراها شوند و احتمال پیش آمدن مفسده از سوی برخی‌ها مطرح نمی‌شود، باز هم جای شکرش باقی است. 

کلمات کلیدی
shareاشتراک گذاری

نظرات شما