امر حیاتی استقلال روزنامه‌نگار

امر حیاتی استقلال روزنامه‌نگار

20 شهریور 1396 14:17

عادل پور‌شمسی در کانال تلگرامی«‌موسسه و مرکز فرهیختگان» در مطلبی تحت عنوان افسانه استقلال رسانه به موضوع حیاتی و مهم استقلال روزنامه‌نگاران پرداخته است‌.

عادل پور‌شمسی در کانال تلگرامی«‌موسسه و مرکز فرهیختگان» در مطلبی تحت عنوان افسانه استقلال رسانه به موضوع حیاتی و مهم استقلال روزنامه‌نگاران پرداخته است‌. جانبداری روزنامه‌نگار یکی از پارازیت‌های مختل‌کننده‌ رابطه خواننده و رسانه است که باعث می‌شود اعتماد به محتوای تولید شده در نشریات کاهش یابد‌. پورشمسی در بخشی از مطلبش پیشنهاد می‌کند گزارشگران و روزنامه‌نگاران با پرسیدن چند سوال ساده از خود، میزان استقلال و جانبداری‌شان را از موضوع یا سوژه‌ای خبری بسنجند‌. وی در مطلبش عنوان می‌کند که چند سوال ساده به گزارشگر کمک می‌کند که استقلال خودش را محک بزند: آیا من در تهیه گزارش‌هایم به دولت یا حزب یا موسسه تجاری یا نهاد اجتماعی خاصی وابستگی دارم؟ آیا در گزارش‌هایم به عمد یا سهو، آشکار یا پنهان، از کس، چیز، نهاد و فعالیتی حمایت می‌کنم؟ آیا موضوع خاصی را در گزارشم برجسته می‌کنم؟ آیا فعالیت‌های بیرون از کار گزارشگری‌ام بر تهیه گزارش‌هایم تاثیر می‌گذارد؟استقلال گزارشگر فقط این نیست که در برابر فشارهای سیاسی یا اقتصادی ایستادگی کند و به وسوسه‌های مالی نه بگوید؛ استقلال گزارشگر نحوه فکر کردن است که بدون آن بی‌طرفی و جلب اعتماد مخاطب امکان پذیر نیست. 
وی در ادامه مطلبش به این موضوع اشاره می‌کند که خبرنگاران و روزنامه‌نویسان نباید به فکر خوانده شدن یا خوانده نشدن مطالبشان باشند؛ بلکه باید تنها تمرکزشان را روی مخاطب نوشته‌های‌شان بگذارند و برای آنها بنویسند. در انتهای مطلب تحلیلی خود نویسنده توصیه می‌کند که خبرنگاران و روزنامه‌نگاران همواره مدارک و مستندات مطالب خود و منابع خبری‌شان را همراه داشته و بایگانی کنند تا در مواقع لزوم از آنها بهره ببرند و جلوی سوءاستفاده از مطالبشان را به صاحبان قدرت و ثروت ندهند.
نویسنده مطلب در ادامه توصیه‌هایی به خبرنگاران برای تهیه گزارش‌هایشان می‌کند و به آنها یاد‌آور می‌شود که در صورت اشتباه کردن آن را بپذیرند و در صدد جبرانش بر آیند‌، او همچنین می‌افزاید‌: اگر فکر پرداختن به یک گزارش از کسی جز خود گزارشگر آمده باشد، اولین سوال گزارشگر از خودش باید این باشد که پیشنهاد دهنده چه هدفی را در طرح این پیشنهاد دنبال می‌کند؟ آیا منافع خاصی، دور یا نزدیک، در تهیه چنین گزارشی می‌بیند؟ آیا پرداختن به این گزارش در جهت منافع عموم مخاطبان و افزایش آگاهی آنهاست یا برای گرداندن جهت فکر آنها به مسیری که پیشنهاد کننده دنبال می‌کند؟ اگر تا به حال کسان دیگری به این موضوع نپرداخته‌اند چه دلیلی داشته است؟
بسیاری مواقع گزارشگر متهم می‌شود که در ارائه یک مطلب چیزی را به اشتباه نقل کرده یا بریده‌ای از یک صحبت را از متن آن به نحوی جدا کرده که معنایش تغییر پیدا کرده است. اولین وظیفه گزارشگر بازنگری در محتوای گفتگو با توجه به تذکری است که به او داده شده است. اگر در آنچه او را متهم کرده‌اند اشتباه و قصوری کرده باید بلافاصله آن را اصلاح کند، اما اگر گوینده پشیمان از نظری که ناخواسته ابراز کرده فقط می‌خواهد بر اظهاراتش سرپوش بگذارد، گزارشگر باید با ارائه دقیق و متین منبعش دقت کار خودش را اثبات کند.

 

کلمات کلیدی
shareاشتراک گذاری

نظرات شما