آسمان‌خراش ایران غرق در گرمای جنوب

شکوه خوزستان در برج میلاد تهران

آسمان‌خراش ایران غرق در گرمای جنوب

20 شهریور 1396 14:39

 جشنواره فرهنگی خوزستان، عنوان جشنواره‌ای بود که ورد زبان پایتخت نشینان بود. شانزدهم و هفدهم شهریورماه، آسمان‌خراش تهران، پایتخت فرهنگ‌خوزستان شده بود.

 ثریا زندیار
 جشنواره فرهنگی خوزستان، عنوان جشنواره‌ای بود که ورد زبان پایتخت نشینان بود. شانزدهم و هفدهم شهریورماه، آسمان‌خراش تهران، پایتخت فرهنگ‌خوزستان شده بود.
یکی می‌خواند (چه خُوِه آخِی ایرونّ زمین مَهنی سَرِ پا، بختِ تو اوج بِگِرِه رَه ریی به بالا، وقتی که نُومِت اِیا بالّ اِوِراروُم، قربونت وا بکنم هر چی که داروم، تُرک و لر، کُرد وُ عَرَو، شیرون جَنگِت ، هَمَسوُن پاوِرِکاب به روز تَنگِت، تا خلیج فارس تو نُومِس بِمَهنِه از خلیجِت ریشه  دشمن بِکَهنِه) (‌چه خوب است ای ایران زمین استوار بمانی،  اوج بگیری و به بالا بروی، وقتی که نامت بر زبان می‌آید، بال در می‌آورم و باید هر چه دارم قربانی‌ات کنم. ترک، لر، کرد و عرب شیران جنگی‌ات هستند که همه پا در رکاب برای روز مبادا ایستاده‌اند تا خلیج فارس نامش بماند و ریشه دشمن از خلیج فارس ات کنده شود) . اوج اتحاد و یکدلی و همرنگی و وطن پرستی در این ترانه محلی را می‌توان فهمید.
رنگین کمان اقوام، نگارخانه تصویر با هدف نمایش جاذبه‌های تاریخی- طبیعی وصنایع دستی خوزستان، موسیقی زیبای بختیاری (ایرون زمین) همراه با رقص دستمال بازی که پیام اتحاد اقوام و یکدلی و وطن پرستی را به مخاطب انتقال می‌داد و اجرای کل و گاله که نمایشی از رسوم ازدواج در قوم بختیاری است، اجرای خاص و ‌متفاوت موسیقی (زار آبادان) معروف به گروه (مروارید سیاه)، رقص و‌ پایکوبی عربی گروه میسان(یزله)، موسیقی پایتخت‌آبشارها؛ شوشتر، راویان شاهنامه ‌و نقالی از دیار ایذه و ‌مسجدسلیمان، موسیقی سنتی دشت نرگس زارها؛ بهبهان، اجرای ورک شاپ سفالگری، جاجیم‌بافی و میناکاری و عرضه حصیربافی، عبابافی و اجرای زیبای عروسک‌های غول‌پیکر، توزیع رایگان شش تن سوغات خوزستان(‌خرما، خارک، کلوچه خرمایی) برگزاری سیاه چادر قوم بزگ بختیاری، پخت نان تیری، عرضه دستباف‌‌های بختیاری همچون (چوقا، لچک، مینا)، به جا آوردن سنت قوه کوبی عربی که صدای هاون کوفتنش به گوش بازدید‌کنندگان، ندای حضور می‌داد و همه را دور خود جمع کرده بود؛ همه هنرها دست به دست هم داده و پایتخت‌نشینان را به برج میلاد کشانده بودند تا این بار دو شب متفاوت را با فرهنگ مردمانی از جنس ایثار بگذرانند، شب‌هایی که خوزستان را به گونه‌ای دیگر به تصویر کشید، گرمایش را با اتحاد و همدلی خوزستانی‌‌هایی که علی‌رغم مهمان بودن؛ میزبانی و مهمان‌نوازی کردند، این بار هوای‌شان نه تنها عرق ریزان نبود، بلکه با وجود همه بی‌مهری‌ها و همه غبارها، مملو از گرمای وجود و پر از لطف و مهربانی بود. پر از صفای مردمانی که تن پوش (چوقا) سیاه وسفید غیورمردان بختیاری‌اش نشان از استواری راهشان دارد و سپیدی دشداشه‌های عربی‌اش، نماد صلح و دوستی است.
برج میلاد میزبان استانی بود که نقطه پرگاری است برای کشور و برای جهان... به واسطه منابعش، رودخانه‌های پر آبش، صنعتش، تمدنش، فرهنگش، تنوع اقوامش و به واسطه اینکه 8 سال در مقابل بیگانگان سر فرود نیاورد و قهرمانانه ایستادگی کردند. اینکه می‌گویند هیچ کاری بی نقص نیست؛ درست است، اما این جشنواره فرهنگی از دیدگاه بازدید کنندگان و مدعوین بسیار خوب برگزار شد. مسئولان خوزستانی هم در اظهار نظرهایی این جشنواره را برای خوزستان یک فرصت دانستند...
قرار بود هفته فرهنگی دولت قبل از انتخابات برگزار شود که ممکن بود از آن بهره‌برداری سیاسی شود؛ به همین دلیل این فاصله ایجاد شد و برای هر استان دو روز را اختصاص دادند و این موضوع باعث شد که شاید استان‌ها نتوانند همه پتانسیل‌های فرهنگی خود را عرضه کنند.
خسرو نشان، مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان خوزستان که معتقد بود این جشنواره به بهترین شکل برگزار شده، در واکنش به اینکه جای پتانسیل‌های فرهنگی دیگر خوزستان خالی بود، عنوان می‌کند: قرار بود مدت‌ها پیش این جشنواره برگزار شود که یک فاصله زمانی طولانی مدت برای اجرا ایجاد شد؛ اما در آینده نزدیک هفته فرهنگی خوزستان با گستردگی بیشتر برگزار می‌شود.
هرمز علیپور، از شاعران موج ناب در کشور معتقد است: چنین جشنواره‌هایی همدلی بین خوزستانی‌ها را افزون می‌کند. او عنوان می‌کند: خوزستان خاستگاه شاعران برجسته ایران است. علیپور می‌گوید: جشنواره بسیار اثرگذار بوده است و اقوام مختلف با حضور خود در شکستن تعصبات کور می‌توانند گام بزرگی بردارند.
این جشنواره، خوزستان را به گونه‌ای دیگر معرفی کرد. همه؛ خوزستان را به اقتصاد، فولاد، صنعت، کشاورزی، نفت و البته گرد و غبار می‌شناسند، این بار در هوای پاک، دل مردمانش نفس عمیق کشید و بر فراز ایران با آوای خوش سازهایش (ایرون زمین) موسیقی همدلی و یکرنگی را نواخت و با عزت و جلال  فرهنگ و تمدنش، درفش شکوه خوزستان را به اهتزاز درآورد.

 

کلمات کلیدی
shareاشتراک گذاری

نظرات شما