کجای شرع گفته رئیس‌جمهور شدن زنان منع دارد؟

پرسش حق‌شناس از کدخدایی در نشست «برابری جنسیتی در مدیریت شهری»:

کجای شرع گفته رئیس‌جمهور شدن زنان منع دارد؟

15 شهریور 1396 14:48

14 سال است که به همت آقای قالیباف، شهردار سابق تهران، سهم زنان در مدیریت شهری پایتخت تقریبا صفر است. در این دوره که اقبال عمومی‌به زنان برای حضور در شوراهای شهر بیشتر شده و اصلاح‌طلبان هم به عرصه قدرت شهری برگشته‌اند، آیا می‌توان به افزایش سهم زنان در مدیریت شهر امیدی داشت؟ کمپین مطالبه شهرداران زن در تهران که به وسیله تعدادی از فعالین زنان تشکیل شده، به دنبال محقق کردن این هدف است.

مهدخت قویدل - 14 سال است که به همت آقای قالیباف، شهردار سابق تهران، سهم زنان در مدیریت شهری پایتخت تقریبا صفر است. در این دوره که اقبال عمومی‌به زنان برای حضور در شوراهای شهر بیشتر شده و اصلاح‌طلبان هم به عرصه قدرت شهری برگشته‌اند، آیا می‌توان به افزایش سهم زنان در مدیریت شهر امیدی داشت؟ کمپین مطالبه شهرداران زن در تهران که به وسیله تعدادی از فعالین زنان تشکیل شده، به دنبال محقق کردن این هدف است. این کمپین در اولین قدم نشستی را با عنوان «برابری جنسیتی در مدیریت شهری» با حضور فعالان مدنی و تعدادی از اعضای شورای شهر تهران برگزار کرد. 
حق‌شناس: برای اظهارات کدخدایی متاسفم
به گزارش روزان، محمدجواد حق‌شناس، عضو شورای شهر تهران و عضو حزب اعتماد ملی، در ابتدای این جلسه فرصت را مغتنم شمرد و به جای صحبت در مورد موضوع جلسه، تصمیم گرفت به سخنان چند روز پیش کدخدایی، سخنگوی شورای نگهبان که گفته بود «رئیس‌جمهوری و وزیر شدن زنان، شرعا منع دارد»، پاسخ بدهد. 
این عضو شورای شهر با اشاره به اینکه برابری جنسیتی‌‌خواهی، در ایران امروز تبدیل به یک مطالبه ملی شده است، خطاب به کدخدایی گفت: موضع اخیر سخنگوی شورای نگهبان که رئیس‌جمهور شدن زنان، منع شرعی دارد، تاسف من را برانگیخت. ایشان نسبتی را به شرع می‌دهد که هیچ جایی از درستی و صحت در آن نیست. کجای شرع گفته است رئیس‌جمهور شدن زنان منع دارد؟ مبنای شرعی که شما به آن استدلال می‌کنید، کجاست؟ چرا این‌گونه جایگاه شرع و مذهب را در جامعه‌ای که ما امروز سخت محتاج به تقویت این جایگاه هستیم، تضعیف می‌کنید؟
کدخدایی با استدلال صحبت کند
وی با تاکید بر نقش زنان در جامعه امروز ایران، اظهار کرد: به نظر من زنان امروز در جامعه ما اگر نگوییم که جلوتر از مردان، قطعا در توسعه کشور و حفظ و ارتقای موقعیت و توسعه ملی عقب‌تر از مردان نیستند؛ اگر ما می‌خواهیم به ایرانی آباد و آزاد و پیشرفته که بتواند با شاخص‌های رقابتی در سطح دنیا و منطقه رقابت کند، برسیم، این امر بدون حضور زنان امکان پذر نیست. ما چگونه می‌آییم در این شرایط چنین واژگانی را در مورد زنان به کار می‌بریم؟ من به شدت انتظار دارم که جناب کدخدایی از بیان مبانی کلی و مباحثی که به نظر من یک برچسب نارواست به ساحت مقدس شرع، بپرهیزند. ایشان یا باید این حرفشان را پس بگیرند یا اگر سخنی دارند، استدلال خود را به استحضار جامعه برسانند. علی‌القاعده این جامعه است که قضاوت خواهد کرد چقدر سخنان ایشان درست است یا نه. 
زنان قطعا مصداق رجل سیاسی هستند
حق‌شناس، کدخدایی را به متن مباحثات قانون اساسی ارجاع داد و تصریح کرد: آنجا می‌بینیم که منظور خبرگان وقت ازشاخص رجل سیاسی برای ریاست‌جمهوری، بحث «مردانگی جنسی» نیست؛ بلکه رجل سیاسی یک مفهومی‌است اعم از زن و مرد و جایگاهی است که شخصیت‌های سیاسی می‌توانند در این موقعیت قرار بگیرند؛ لذا من می‌گویم اگر زنی می‌تواند نماینده مجلس، وزیر، معاون رئیس‌‌جمهور یا رئیس مجلس بشود، همه اینها دقیقا مصداق رجل سیاسی بودن است. در مصداق رجل سیاسی بین وزارت و معاونت رئیس‌جمهور چقدر فاصله است؟ این شاخص را باید مردم مشخص کنند. مردم باید رای بدهند. این تشخیص مردم است که وقتی یک خانمی‌کاندیدا می‌شود و رجل سیاسی است، شایسته نشستن در صندلی ریاست‌جمهوری است یا نه. زنان قطعا مصداق رجل سیاسی هستند. 
برابری جنسیتی یک مطالبه ملی است
این عضو شورای شهر در ادامه به مبحث اصلی جلسه پرداخت و گفت: بیش از یک دهه است که برابری جنسیتی در کشور ما تبدیل به یک مطالبه جدی در میان اقشار مختلف در سطح جامعه شهری و روستایی و طبقات مختلف حتی طبقه متوسط و فرودست شده است. برابری جنسیتی فقط در حوزه سیاسی مطرح نیست؛ بلکه در حوزه مباحث فرهنگی و اجتماعی و مباحث مدیریتی و تصمیم گیری هم مطرح است. این مطالبه در انتخابات مجلس پیشین توانست یک گام بزرگ رو به جلو بردارد و شاهد افزایش صد‌درصدی در تعداد نمایندگان زن مجلس از 9 نفر به 18 نفر در مجلس فعلی بودیم. سهم 10 درصدی زنان در شورای شهر تهران هم به یک سهم 33 درصدی افزایش پیدا کرد. 
حق‌شناس با تاکید بر اینکه برابری جنسیتی در حوزه مدیریت شهری امری در چارچوب توسعه است و باید از ابعاد مختلف آن را بررسی کرد، اظهار کرد: هر نوعی از بی عدالتی و توسعه‌نیافتگی از جمله عدم حضور زنان در عرصه‌های مدیریتی را باید از ابعاد مختلف بررسی کرد. جامعه از وجود بی‌عدالتی‌ها و تبعیض‌ها در این حوزه رنج می‌برد و علی‌القاعده دامن همه اقشار و همه گروه‌ها نسبت به این بی‌عدالتی‌ها گیر است و تمام جامعه از این بی‌عدالتی رنج می‌برد. اگر زنان در جامعه‌ای از دسترسی به حقوق خود ناتوان باشند، معنای آن این است که آن جامعه هم به تبع آن از این بی‌عدالتی رنج می‌برد. 
رفتار پوپولیستی دولت احمدی‌نژاد با زنان
این عضو حزب اعتماد ملی، اجرای عدالت در مورد زنان را یکی از مسائل پررنگ در جامعه امروز ایران دانست و تصریح کرد:این ت خواهی نباید به اختصاص پست‌های مدیریتی به زنان خلاصه شود. اگر بخواهیم برابری جنسیتی را فقط به مدیریت زنان خلاصه کنیم، به مفهوم کلی عدالت و برابری و عدم تبعیض لطمه می‌خورد. در یک رفتار پوپولیستی می‌توانیم شاهد حضور زنان در پست‌های مدیریتی بالا هم باشیم و‌لی همزمان در این سمت‌ها رفتاری که با زنان می‌شود، دقیقا برخلاف تحقق عدالت جنسیتی در آن جامعه باشد. ما یادمان نرفته در 8 سال قبل از دولت روحانی، شاهد حضور وزیر زن بودیم که از نقاط مثبت دولت قبل بود؛ ولی یادمان هم نرود رفتارهایی در همان دولت با زنان شد که اگرچه ظاهرا حمایت‌گرانه بود، در نهایت منجر به حذف زنان از جایگاه تاثیرگذارشان در جامعه شد. 
ساختار زیست اجتماعی شهر، مردانه است
وی به ابعاد مختلف تحقق عدالت برای زنان در حوزه شهری اشاره کرد و افزود: در مدیریت شهری، چند گام مورد توجه است. گام اول، عادلانه کردن ساختار زیست اجتماعی برای زنان در شهر است. شهر امروز ما زمخت و خشن و مردانه است و آمادگی لازم برای زیست اجتماعی زنان در آن مهیا نشده است. این مسئله را می‌توان در پیاده‌روها، در تاکسی، مترو و حمل‌و‌نقل عمومی‌ مشاهده کرد. ما نتوانستیم در شهر فضاهایی را فراهم کنیم که زنان در آن امنیت داشته باشند. 
سهم 5 درصدی زنان از مدیریت شهری
حق‌شناس گام دوم برای تحقق عدالت جنسیتی در شهر را در اصلاح ساختار جذب نیرو در مدیریت شهری عنوان کرد و افزود: در مدیریت شهری در 12 سال گذشته کمتر از 5 درصد سطوح مدیران میانی و عالی شهرداری به زنان اختصاص داده شد. این نسبت اصلا قابل قبول نیست. به نظر می‌رسد ما باید به سمت اصلاح این مسیر برویم. در حالی که نسبت زنان به مردان در کلیت شهرداری نزدیک 30 درصد است، ولی نسبت مدیران زن به کل نسبت 5 درصد است و این دو نسبت با هم همخوانی ندارند. در گام سوم ما نیاز به اصلاح ساختارها و قانون برای پشتیبانی از حضور مدیران زن در شهرداری داریم. 
دلایل تبعیض‌آمیز جامعه درباره اشتغال زنان 
حسین راغفر، استاد دانشگاه و فعال مدنی، در ادامه این نشست به حساسیت‌ها در مورد عبارت« برابری جنسیتی» اشاره کرد و گفت: با توجه به شرایط سیاسی کشور توصیه می‌کنم به جای برابری جنسیتی و برای جلوگیری از سوء‌استفاده برخی جریان‌ها، واژه عدالت جنسیتی را به کار ببریم تا فرصت را از مخالفان این گفتمان بگیریم. عدالت مفهوم گسترده‌تری است و برابری را هم در بر می‌گیرد. 
این اقتصاد‌دان با اشاره به اینکه مسئله تبعیض در اشتغال زنان در ایران دلایل مختلفی دارد، اظهار کرد: یکی از این دلایل، موانع فرهنگی است. باورها در مورد نقش زنان در بازار کار هم یکی از آنهاست. یکی دیگر مسئولیت‌های دوگانه زنان در بازار کار و خانواده است که در هر دو مسئولیت جدی دارند و باور بخشی از جامعه این است که زنان شاید نتوانند نقشی را که انتظار می‌رود در بازار کار ایفا کنند؛ زنان به دلیل مسئولیت‌هایی که در خانواده دارند، در مقایسه با مردان با محدودیت‌هایی مواجه هستند. 
دور باطل تجربه کمتر، فرصت کمتر برای زنان
راغفر به موانع کسب مهارت در فرصت‌هایی مدیریتی توسط زنان هم اشاره کرد و گفت: در کشور به دلیل تبعیض‌هایی که وجود دارد، خودبه خود فرصت کسب تجربه در سمت‌های‌های مدیریتی از زنان سلب شده است. همین امر خودش یک دور باطلی را به وجود آورده  که تجربه کمتر به فرصت‌های مدیریتی کمتر برای زنان منجر می‌شود. یکی دیگر از موانع، مسائل قانونی است. خیلی‌ها با عنوان حمایت از اشتغال زنان، قوانینی را تصویب می‌کنند که از نظر کارفرماها، فرصت‌های شغلی زنان را کمتر می‌کند. مثل مرخصی دوران بارداری و شیردهی یا تصویب ساعات کار کمتر برای خانم‌ها یا بازنشستگی زودهنگام زنان؛ اینها سبب می‌شود که هزینه کار برای کارفرما بیشتر شود و طبیعتا بین استخدام یک خانم و آقا، دومی‌را انتخاب می‌کنند. 
اشتغال زنان در ا‌یران 14 درصد است
این استاد انشگاه تصریح کرد: مجموع این عوامل باعث شده که اشتغال زنان در ایران 14 درصد باشد؛ در حالی‌که این نسبت در میانگین جهانی نزدیک به50 درصد است. البته میانگین جهانی ضرورتا یک شاخص مطلوب اشتغال نیست چون در خیلی از کشورها اشتغال زنان بیش از این مقدار است؛ اما نسبت ما از همین میانگین جهانی هم خیلی کمتر است. با این حال تحولات سال‌های اخیر و افزایش آگاهی نسبت به نقش زنان در جامعه، باعث کاهش شکاف دستمزد زنان به‌خصوص در مشاغل رسمی‌شده است؛ حتی این روزها خبرهای خوبی از سیستان و بلوچستان می‌رسد که مدیریت تعدادی از شهرهای این ستان، به شهرداران زن سپرده شده‌اند. 
وی با اشاره به تعاریف مختلف عدالت افزود: در عدالت در حوزه دستیابی به مناصب سیاسی و مدیریت‌های کلان کشور، اصل بر شایستگی است. این شایستگی دو وجه دارد که یکی بعد تحصیلات است و خوشبختانه در این سال‌ها ظرفیت‌های بزرگی برای رشد زنان در کشور فراهم شده است. بحث دوم، مهارت است. آموزش دانشگاهی ضرورتا منجربه کسب مهارت نمی‌شود و در سیستم ما هم افراد در حین کار، مهارت را می‌آموزند. فرصت اولیه مدیریت به خاطر تبعیض‌های موجود به زنان داده نمی‌شود و چون زنان مهارت ندارند، مدیریت‌های مهم را هم به عهده نمی‌گیرند. خود این یک دور باطلی است که عملا این چرخه را تجدید می‌کند. 
به «دیده بان عدالت جنسیتی» نیاز داریم 
راغفر در ادامه برای مقابله با تبعیض‌های جنسیتی پیشنهادی را مطرح و اظهار کرد: پیشنهاد می‌دهم  یک نهاد «دید‌بان عدالت جنسیتی» در ایران تشکیل شود؛ یک نهاد مدنی که مسئله تبعیض جنسیتی را در نهادهای مختلف را رصد کند و گزارش آن را به جامعه اعلام کند. این کار باعث ایجاد فشار افکار عمومی‌بر تصمیم‌گیرندگان و مدیریت کلان کشور می‌شود. این نهادها در کشورهای صنعتی هم وجود دارند؛ البته آنها مسئولیت‌های گسترده‌تری دارند و تبعیض‌های جنسیتی، نژادی و قومی‌را رصد می‌کنند و از قضا موقعیت قانونی دارند؛ می‌توانند گزارش کنند و گزارش آنها منجر به صدور حکم علیه کارفرمای دولتی و خصوصی می‌شود. باید به سمت این رفت که نهادهای مدنی حامی‌ایجاد عدالت جنسیتی در جامعه شکل بگیرد که یکی از کارهای رصدی آنها، مسئله اشتغال زنان است. 
وی در پایان اظهار امیدواری کرد: انتظار می‌رود در شرایط کنونی با توجه به تغییراتی که در شورای شهر تهران و شهرداری به وجود آمده است، حداقل تعدادی از شهرداران مناطق یا مدیران عالی شهرداری تهران از بین خانم‌هایی انتخاب شوند که صلاحیت‌های لازم را دارند ولی متاسفانه کمتر به آنها توجه شده واصلا دیده نمی‌شوند. 
اداره شهرها در ایران مردانه است
زهرا صدر‌اعظم‌نوری، عضو شورای شهر تهران، در ادامه این نشست با اشاره به اینکه زنان نیمی‌از جمعیت کشور را تشکیل می‌دهند، گفت: با این حال بهره‌مندی آنها از منابع قدرت و ثروت متناسب با این نسبت نیست و زنان سهم ناچیزی از قدرت در حوزه‌های مختلف اجتماعی و سیاسی دارند. در بعضی جاها این سهم نزدیک به صفر است؛ در عرصه مدیریت شهری هم وضع به همین منوال است. 
اولین شهردار زن ایران بعد از انقلاب، تصریح کرد:در شهرهای بزرگ و کوچک کشور، غالبا اداره شهرها به صورت یک امر مردانه است، یعنی مردان شهرها را اداره می‌کنند و شهرها مردانه است. شهر مردانه یعنی شهرهایی که سازه انسانی این شهرها به گونه‌ای است که مردان این شهرها راطراحی می‌کنند، می‌سازند و در آنها حکمرانی می‌کنند و زنان اساسا در این حوزه سهمی‌ندارند. در سطح مدیریت عالی ومیانی شهر در کل کشور، می‌شود گفت که در مدیریت عالی شهری تقریبا زنان هیچ سهمی‌ندارند؛ در مدیریت میانی هم سهم صفر نیست ولی چشمگیر هم نیست. 
مشارکت زنان در عرصه شهر، توده‌ای است
وی در پاسخ به این سوال که مشارکت زنان در عرصه مدیریت شهری چه وضعی دارد، گفت: اگر مشارکت زنان را در حوزه شهری در دو سطح توده‌ای و نخبه‌ای تعریف کنیم، در سطح توده‌ای مشارکت زنان شبیه مردان است و زنان در بیشتر فعالیت‌ها مثل رای دادن و حضور در اجتماعات هستند. 
اما در سطح نخبگی که زنان تمایل دارند در سمت‌های مدیریتی و مناصب مهم حضور داشته باشند، مثل عضویت در شوراهای شهر یا شهردار شدن و مسئولیت‌های اجرایی در شهرداری‌ها که مناصب مهمی‌هستند و قدرت دارند، در اینجاها یک سطح نابرابری معناداری بین زنان و مردان هست. 
امنیت زنان در بافت تهران دیده نشده است
صدر‌اعظم‌نوری با اشاره به افزایش حضور زنان در سال‌های اخیر در عرصه مدیریت شهر، تصریح کرد: با این ازایش حضور زنان، دو اتفاق می‌افتد. یک اتفاق این است که سیاست‌گذاران و برنامه‌ریزان نسبت به مسائل زنان حساس می‌شوند؛ امروز در سطح شهر بزرگی مثل تهران مسئله امنیت زنان کجا دیده می‌شود؟ شهرهای ما جوری طراحی شده که زنان ما ساعت از 10 شب دیگر نتوانند راحت در شهر ترددکنند. مناطقی در شهر تهران داریم که 6 بعد از ظهر به بعد اصلا زنان نمی‌توانند در آن تردد کنند. 
مدیریت شهری، فرصتی برای کسب تجربه زنان
وی همچنین حضور زنان در عرصه مدیریت شهری را فرصتی برای کسب تجربه توسط آنها دانست و افزود: همواره ما با این مشکل مواجه هستیم که وقتی می‌خواهیم اسامی‌زنان را به عنوان افراد توانمند برای مدیریت به مسئولان معرفی کنیم، اولین چیزی که از ما سوال می‌شود این است که اینها چقدر تجربه دارند؟ مدیریت شهری،فرصت کسب تجربه را به این مدیران زن می‌دهد و شرایط را برای آنها فراهم می‌کند که موقعیت‌های برتر را کسب کنند. 
10 درصد کابینه، زنانه است
خانم صدراعظم‌نوری در ادامه این نشست آمارهای مهمی‌را از میزان حضور زنان در قسمت‌های مختلف حاکمیت و همچنین مدیریت شهری ارائه کرد که وضعیت حضور کمرنگ زنان ایران در قدرت را به خوبی نشان می‌دهد: 10 درصد از اعضای کابینه دولت، زنان هستند. 17 نماینده مجلس زن هستند. در قوه قضائیه تقریبا زنی نداریم؛ مگر چند خانم که به عنوان قاضی منصوب شده‌اند و انگشت‌شمار هستند. در بخش کشاورزی 22درصد زنان شاغل هستند. حضور زنان در بخش خدمات 52 درصد است؛ در بخش تسهیل‌گری 9 هزار زن کار می‌کنند؛ در بخش صنعتی و صنایع دستی و پوشاک حدود 25 درصد زنان فعال هستند. از 100 هزار تعاونی کشور، 11 درصد به زنان تعلق دارد؛ در شرکت‌های دانش‌بنیان، 320 زن مدیر داریم؛در تشکل‌های سیاسی و حزبی در قالب دبیر کل یا قائم مقام یا معاون یا رئیس بخش زنان، 17 تشکل سیاسی داریم؛ 47 درصد از دانشجوهای کشور زنان هستند. 
سهم 1. 3 درصدی زنان در پست‌های مهم شهرداری
وی آمار حضور زنان در مدیریت شهری و کشوری را هم به این شرح اعلام کرد: در کل شوراهای شهر کشور، 3 هزار زن حضور دارند؛ 1544 دهیار زن داریم. در دستگاه‌های اجرایی، 817 نفر مشاور امور زنان داریم. در معاونت استانداری‌ها 2 زن داریم. در کل دستگاه‌های اجرایی، 49 مدیر کل زن داریم؛ در شهرداری تهران که یک سازمان بسیار بزرگ است و امروز 63 هزار و 600 پرسنل دارد، تنها 9 هزار و 700 نفر (حدود 7درصد) زن هستند. پست‌های مدیریتی شهرداری با رتبه یک تا 6، 4 هزار و 583 مورد است. پست‌های مهم‌تر که 4و 5و 6 هستند، حدود 2 هزار تاست؛ از این 2 هزار مورد، فقط 8 زن مدیر هستند که سه مورد آن هم در حوزه زنان بوده و نمی‌توانستند آنجا مدیر زن بگذارند. در مجموع این 2002 شغل مدیریتی، سهم زنان 58 پست مدیریتی یعنی چیزی حدود 3‌/‌1 درصد می‌شود. 
شهردارهای تهران هیچ‌وقت معاون زن نداشتند
عضو شورای شهر افزود:403 مدیر ارشد در شهرداری است که از این تعداد فقط 14 نفر یعنی 3 درصد زنان هستند. همچنین در شهرداری تهران، رده اول مدیریت به معاونین شهردار تعلق دارد که 9 معاون هستند. در هیچ دوره‌ای این پست‌های نه‌گانه به زنان اختصاص پیدا نکرد. تهران 22 پست شهردار منطقه دارد که فقط در یک دوره سال 76 تا 82 از این 22 منطقه، یک شهرداری به زنان اختصاص پیدا کرد. در سال 95 در 9 ماهه آخر قالیباف هم یک پست تا الان به زنان اختصاص داده شده است. در حوزه سازمان‌ها وشرکت‌های شهرداری تهران، از 50 پستی که هست هیچ‌کدام سهم زنان نیست. در ادرات کل شهرداری، 5 مدیر کل زن داریم. این وضعیت زنان در شهرداری تهران امروز است. 
رویکرد شورای جدید تهران به مدیریت زنان
صدر اعظم نوری در ادامه در پاسخ به این سوال که رویکرد شورای جدید وشهردار تهران نسبت به زنان و نقش آنها در قالب مدیریت شهری چه است، گفت: ما بر این باور هستیم که همان‌طور که زنان نیمی‌از جمعیت کشور هستند؛ باید از فرصت‌های برابر برخوردار باشند تا بتوانند توانمندی‌هایشان را برای جامعه عرضه کنند و جامعه از آن برخوردار شود. ایدئالیست نیستیم که 50 درصد پست‌ها همین فردا به زنان برسد اما معتقدیم می‌شود با برنامه‌ریزی در دوره زمانی مشخص، مثلا در بازه 10 ساله، هر سال به میزانی شرایط را فراهم کنیم. امروز به این دلیل که 30 درصد از زنان شورای شهر تهران، زنان هستند، تلاش می‌کنیم که سهم زنان در مدیریت شهری افزایش یابد و با یک نگاه دیگر به مسائل شهری پرداخته شود. 
تهران به نگاه زنانه نیاز دارد
وی تصریح کرد: حتما در شهر بزرگی مثل تهران نیاز به نگاه زنانه است؛ نگاهی که از منظری دیگر به مسائل می‌پردازد وبا دقت و حساسیت به موضوعاتی که تا امروز مغفول مانده، توجه می‌کند. برای اعمال این نگاه باید زنان در قدرت باشند. راهش هم این است که ما بتوانیم از سطوح مختلف شروع و فرصت‌هایی را برای زنان در مدیریت شهری فراهم کنیم. رویکرد شهردار تهران هم این است و خودش به حضور زنان اعتقاد دارد. ماباید این زنان را شناسایی کنیم. وقتی شما در طول 14 سال هیچ فرصت مدیریتی به زنان در شهرداری ندادید، نمی‌توانید الان انتظار داشته باشید که خانم‌های شهرداری بیایند و یکدفعه در پست‌های مهم ایفای نقش کنند. دنبال حضور نمایشی زنان نیستیم و باید از پس کار در این مدیریت‌ها بربیایند. 
سوتیتر1:
محمدجواد حق‌شناس: در متن مباحثات قانون اساسی می‌بینیم که منظور خبرگان وقت ازشاخص رجل سیاسی برای ریاست‌جمهوری، بحث «مردانگی جنسی» نیست؛ اگر زنی می‌تواند نماینده مجلس، وزیر، معاون رئیس‌جمهور یا رئیس مجلس بشود، همه اینها دقیقا مصداق رجل سیاسی بودن است. 
سوتیتر2:
حسین راغفر: پیشنهاد می‌دهم «دید‌بان عدالت جنسیتی» در ایران تشکیل شود؛ یک نهاد مدنی که مسئله تبعیض جنسیتی را در نهادهای مختلف رصد کند و گزارش آن را به جامعه اعلام کند. 

کلمات کلیدی
shareاشتراک گذاری

نظرات شما