«روزان» بررسی می‌کند:

«رزومه» وزرای اجتماعی دولت دوازدهم

18 مرداد 1396 15:53

روحانی بالاخره کابینه دوزادهم را به مجلس معرفی کرد. کابینه‌ای که تقریبا بیشترین تغییراتش به وزرا و معاونین حوزه اجتماعی مربوط می‌شود. در این کابینه، مولاوردی دیگر معاون زنان نیست و جایش را به ابتکار داده‌است.

مهدخت قویدل- روحانی بالاخره کابینه دوزادهم را به مجلس معرفی کرد. کابینه‌ای که تقریبا بیشترین تغییراتش به وزرا و معاونین حوزه اجتماعی مربوط می‌شود. در این کابینه، مولاوردی دیگر معاون زنان نیست و جایش را به ابتکار داده‌است. عیسی کلانتری به جای ابتکار به محیط زیست می‌رود. ریاست سازمان میراث فرهنگی هم در دولت دوازدهم از خانم زهرا احمدی‌پور گرفته شد و به علی اصغر‌مونسان، خواهر‌زاده رئیس جمهور، اعطا شد. 
به گزارش روزان، وزیر آموزش و پرورش هم تغیر کرد و اسم بطحائی به مجلس داده شد. وزرای بهداشت و کار دولت یازدهم در لیست اسامی ‌فعلا ماندنی هستند. وزیر علوم تغییر می‌کند؛ اما هیچ اسمی ‌به مجلس داده نشده؛ زیرا علی خاکی صدیق، گزینه پیشنهادی دولت، چند ساعت قبل از معرفی به مجلس انصراف داد. مسعود سلطانی‌فر که به گواه کارشناسان هیچ کاری نه برای حوزه جوانان و نه کاری برای ورزش کرد، در لیست وزارت مانده است. 
سوابق اجرایی و فعالیت برخی وزرا و معاونین معرفی شده برای دولت دوزادهم را در ادامه این گزارش بررسی می‌کنیم:
«خواهر مری» در معاونت زنان
هنوز دولت دوازدهم شروع نشده، معاونت زنان به یکی از پر حاشیه‌ترین بخش‌های دولت تبدیل شده است. شهیندخت مولاوردی، معاون زنان دولت یازدهم دیگر در دولت جدید جایی در این معاونت ندارد. روحانی ترجیح داده معصومه ابتکار، معاون سابق خود و رئیس سازمان محیط زیست را به معاونت زنان بفرستد تا حاشیه‌های سیاسی او دیگر بر سر محیط زیست و بنزین و وضعیت هوا و ریزگردها نباشد. 
ابتکار یکی از خبرسازترین زنان ایرانی بعد از انقلاب است. حضور وی در بحران گروگان‌گیری و تسخیر سفارت آمریکا توسط دانشجویان در 13 آبان سال 58 باعث شده که تا امروز نام وی همیشه در خبرها باشد. وی در جریان گروگان‌گیری نقش مترجم دانشجویان را داشت و از همان جا به عنوان خواهر مری معروف شد. 
از وی به عنوان نخستین زن ایرانی نام برده شده که پس از انقلاب 1357 وارد هیات دولت شده‌است. ابتکار به مدت 8 سال در دوره اصلاحات هم معاون محیط زیست دولت وقت بود. اما شاید به جرات بتوان گفت ابتکار بیش از هر چیز دیگری یک سیاستمدار است. 
ابتکار علاوه بر اینکه برای حضور در معاونت زنان دولت دوزادهم دعوت شده، به عنوان یکی از کاندیداهای شهرداری تهران هم از سوی اصلاح‌طلبان شورای پنجم دعوت شده است. سابق حضور 7 ساله وی در شورای شهر تهران احتمالا یکی از دلایلی است که وی را گزینه شهرداری تهران کرده است. وی در انتخابات شورای شهر تهران در سال 1385 یکی از کاندیداهای اصلاح‌طلبان بود و با پیروزی در انتخابات به عضویت شورا درآمد. 
خانم ابتکار متولد سال 1339 در تهران است. این عال سیاسی اصلاح‌طلب، از اعضای مؤسس جبهه مشارکت ایران اسلامی ‌هم هست. پدرش، تقی ابتکار، دومین رئیس سازمان حفاظت محیط زیست ایران پس از انقلاب است. وی دکترای ایمنی‌شناسی خود را از دانشگاه تربیت مدرس گرفته و عضو هیات علمی‌دانشگاه است. وی فعالیت مطبوعاتی هم داشته که در شورای سردبیری روزنامه کیهان انگلیسی حضور داشته است. 
در کنار حوزه محیط زیست، ابتکار در حوزه زنان هم فعال بوده است. وی در سال‌های 1372 تا 1375 مؤسسه مطالعات و تحقیقات مسائل زنان را تشکیل داد. همچنین در آستانه برگزاری چهارمین کنفرانس جهانی زن در پکن، مسئولیت دفتر هماهنگی سازمان‌های غیردولتی زنان و نایب‌رئیس کمیته ملی این کنفرانس را عهده‌دار شد. وی در سال 1375 با تشکیل شبکه سازمان‌های غیردولتی زنان در ایران به عنوان رئیس این شبکه انتخاب شد. 
«سازمان ملل متحد ابتکار را به دلیل تلاش‌هایش در سازمان حفاظت از محیط زیست ایران به عنوان یکی از هفت «قهرمان زمین» در سال 2006 مورد تقدیر قرار داد. در سال 2012 نام معصومه ابتکار برای چندمین بار توسط سالنامه چهره‌های متنفذ مسلمان در جهان در فهرست 500 چهره با نفوذ جهان اسلام در بخش سیاسی قرار گرفت.»
محیط زیست مردانه می‌شود
معصومه ابتکار بعد از 4 سال از محیط زیست به معاونت زنان رفت تا عیسی کلانتری جای او را بگیرد. بسیاری از فعالان زنان و فعالان محیط زیست می‌پرسند جای ابتکار در معاونت زنان است؟ بسیاری می‌خواهند بدانند چرا ابتکار باید از محیط زیست برود؟ دلایل زیادی در پاسخ به این سوال مطرح شده، اما یکی از جدی‌ترین آنها به این شرح است:
دولت روحانی قصد دارد تا با تقدیم لایحه‌ای به مجلس، سازمان محیط زیست را به وزارتخانه تبدیل کند؛ از آنجایی که روحانی اصرار داد وزیر زن نداشته باشد، یک مرد را به عنوان گزینه مدیریت سازمان محیط زیست انتخاب کرده تا بعدا مجبور نشود ابتکار را به عنوان وزیر به مجلس معرفی کند. 
عیسی کلانتری اگرچه وزیر کشاورزی در دولت اول و دوم مرحوم علی اکبر هاشمی‌رفسنجانی بود، اما در دولت روحانی به عنوان دبیر ستاد احیای دریاچه ارومیه انتخاب شد و این روزها بیشتر مردم، وی را با این عنوان می‌شناسند. وی همچنین مشاور معاون اول رئیس‌جمهور(جهانگیری) در امور آب، کشاورزی و محیط زیست است. 
وی متولد 1331 در شهر مرند است و دکترای خود را در رشته فیزیولوژی و بیوشیمی‌محصولات زراعی از آمریکا گرفته‌است. بعد از دوران وزارت، از سال 1381 با تشکیل خانه کشاورز به عنوان یک تشکل سیاسی بخش کشاورزی، دبیر کل آن شد. 
کلانتری در این سال‌ها بارها در مورد وضعیت خشکسالی در ایران و عواقب ناشی از آن هشدار داده است. به گفته وی، ایران بحرانی‌ترین وضعیت خشکسالی را در بین کشورهای جهان به خود اختصاص داده است. به گفته وی ایران به وضعیتی رسیده است که حیات و تمدن سرزمین در معرض تهدید قرار گرفته است و در آینده نه‌چندان دور، حدود 70‌درصد جمعیت ایران باید از کشور مهاجرت کنند. 
اینکه آیا کلانتری بعد از رسیدن به معاونت و وزارت باز هم همین‌قدر دلسوز و نگران وضعیت آب کشور می‌ماند را فعلا نمی‌شود با قطعیت گفت؛ اما آنچه محیط زیست ایران به آن نیاز دارد، بیشتر از اینکه بیان دردها باشد، اقدمات عملی برای بهبود شرایط است. 


هاشمی‌در وزارت بهداشت ماند
حسن قاضی‌زاده‌هاشمی ‌همان‌طور که انتظار می‌رفت به عنوان وزیر بهداشت دولت دوازدهم معرفی شده است. وی وزیر «طرح تحول سلامت» در حوزه بهداشت و درمان ایران است. اگرچه در روزهای اخیر بارها و بارها از وی شنیدیم که حاضر نیست تا وقتی تکلیف بیمه‌ها مشخص شود، دوباره وزیر باشد؛ با این حال نام وی به مجلس معرفی شده است. 
دکتر هاشمی، چشم پزشک است و عضو هیئت علمی‌دانشگاه تهران. از او به عنوان ثروتمندترین وزیر کابینه هم یاد می‌کنند. در سال 1338 در فریمان متولد شد. پدرش عطار بود و خودش می‌گوید در خانواده‌ای عطارزاده به دنیا آمده است. 
بعد از پیروزی انقلاب در تاسیس جهاد سازندگی نقش داشت. حسین قاضی‌زاده‌هاشمی، برادر بزرگ‌ترش، نماینده دوره‌های دوم و سوم مجلس شورای اسلامی ‌بود. امیرحسین قاضی‌زاده‌هاشمی، نماینده مشهد و عضو جبهه پایداری هم پسرعمویش است. 
از آنجا که هاشمی ‌زیاد مصاحبه می‌کند و در مورد موضوعات سیاسی مختلف هم وارد بحث می‌شود، خیلی‌ها در این چهار سال گفتند که وی به دنبال ریاست جمهوری است. درمان چهره‌های سیاسی را انجام می‌دهد و همین موضوع هم حاشیه‌های شهرتش را بیشتر کرده است. 
هاشمی ‌در مصاحبه‌ای از رسانه‌ها انتقاد کرده و گفته است «مهم‌ترین ظلمی‌که در حق من کردند، برجسته کردن فعالیت من در بیمارستان خصوصی است؛ در حالی که من بیشتر عمرم را در بخش دولتی کار کرده‌ام». 
وی مجری یکی از مهم‌ترین برنامه‌های حسن روحانی، رئیس جمهور دولت یازدهم به نام طرح تحول سلامت بود. طرحی با موافقان و مخالفان بسیار. با اجرای این طرح هزینه جراحی و بستری در بیمارستان‌های دولتی به یک سوم کاهش یافت. با این حال اجرای این طرح هزینه مداوای سرپایی و ویزیت پزشکان و قیمت دارو را چند برابر کرد و همین موضوع باعث شده تا خیلی از مردم دل خوشی از اجرای این طرح نداشته باشند. 
بخش دیگری از طرح تحول سلامت منجر به افزایش حقوق و کارانه چند برای پزشکان متخصص شد که یکی از حاشیه‌های دولت یازدهم هم بود. حقوق‌های چند ده میلیونی که از آن با عنوان حقوق‌های نجومی ‌پزشکان یاد می‌شود با اجرای این طرح به صورت قانونی در اختیار پزشکان قرار گرفت! 
با وجود همه منفعت مادی اجرای طرح تحول سلامت برای جامعه پزشکی، در تمام چهار سال وزارت هاشمی، سازمان نظام پزشکی هر روز برای هاشمی ‌داستان جدیدی درست می‌کرد و پزشکان بارها در مقابل وزارت بهداشت تجمع کردند. البته دلیل تجمع آنها عمدتا پرداخت نشدن کارانه‌های نجومی ‌ناشی از اجرای طرح تحول سلامت بود. 
وی مانند مرضیه وحید دستجردی، وزیر سابق بهداشت، از طرفداران اجرای طرح «پزشک خانواده» است و در مصاحبه‌ای گفته بود: «مردم ما عادت کرده‌اند که با مدل آمریکایی، هر وقت اراده کردند، پیش بهترین متخصص بروند و با پرداخت مبلغی به عنوان ویزیت، خدمات بگیرند. اما حالا با اجرای این برنامه (پزشک خانواده) به هر حال محدودیت‌هایی برای مردم ایجاد می‌کنیم؛ به آنها می‌گوییم حتماً باید به پزشکی که ما می‌گوییم مراجعه کنند و او تشخیص می‌دهد که آیا به خدمات تخصصی نیاز دارد یا نه و اگر لازم بود او را ارجاع دهند.»

ربیعی، وزیر کار می‌ماند
علی ربیعی، هم گویا در کابینه دوازدهم ماندنی است و نامش باز هم به عنوان وزیر کار، رفاه و تعاون اجتماعی به مجلس معرفی شده است. بعد از انقلاب، وی عضو مؤسس و عضو شورای مرکزی خانه کارگر بود. 
هرجا که به دنبال بیوگرافی ربیعی بگردید، اولین نکته‌ای که مشاهده می‌کنید، این است که وی یک چهره امنیتی بوده است. او را با نام مستعار «عباد» می‌شناسند. نامی‌که در مصاحبه‌ای با روزنامه اعتماد گفته «خودش هم ناراحت نمی‌شود وقتی دوستانش با این اسم از او یاد می‌کنند؛ چرا که سال‌های سال با همین اسم در وزارت اطلاعات و شورای عالی امنیت ملی فعالیت کرده است.»
ربیعی در سال 1334 در تهران به دنیا آمده و پیش از انقلاب، تکنیسین کارخانه جنرال موتور بود. وی بعد از انقلاب مدیریت خواند و اکنون دکترای مدیریت استراتژیک دارد و عضو هیات علمی‌دانشگاه پیام نور است. 
 جامعه کارگری ایران از او به عنوان یک وزیر ضد کارگری یاد می‌کند؛ در تمام 4 سال وزارتش بارها و بارها در مورد لایحه قانون جدید کار که ضد نیروی کار است و در دوره احمدی‌نژاد به مجلس ارائه شده اعتراض شد؛ اما فقط شب انتخابات یادش آمد که اعلام کند دولت می‌خواهد این لایحه را از مجلس پس بگیرد. 
وی از مخالفان اصلی تجمیع بیمه‌هاست و همین موضوع باعث شده تا طرح تحول سلامت مخصوصا در بخش هزینه‌های سرپایی بیماران به مشکلات جدی برخورد کند. از سوی دیگر تفاوت کیفیت بیمه‌ها به نوعی در تضاد با برنامه‌های عدالت اجتماعی دولت است. 
علی ربیعی در پاسخ به سوال ویژه نامه روزنامه «اعتماد» که آیا هنوز هم فعالیت امنیتی دارد و به رئیس جمهور هم مشاوره امنیتی می‌دهد، گفته است: «من هنوز به روایتی و از زاویه دیگری هم کار امنیتی می‌کنم. همین‌جا که نشسته‌ام باید با بحران کار و بحران اجتماعی مقابله کنم. فکر می‌کنید جلوگیری از این بحران‌ها کار ساده‌ای است؟»
بخشی از سوابق اجرایی وی پیش از وزارت به این شرح است:
- مشاور مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام از1374 تاکنون، 
- عضو شورای سیاست‌گذاری مرکز بررسی‌های راهبردی ریاست جمهوری با حکم رئیس جمهور تامرداد 1384،
- رئیس موسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی از سال 1368تا1373،
- دبیر ستاد ارتقای سلامت نظام اداری و مقابله با فساد تا مرداد 1384،
- عضو شورای عالی کار از سال 1358تا1360،
- صاحب امتیاز و مدیر مسئول روزنامه کار و کارگر 1375تا 1379،
- معاون وزیر اطلاعات در زمان تصدی آقایان ری شهری و فلاحیان تا سال 1374،
- عضو کمیته پیگیری قتل‌های زنجیره‌ای،
- رئیس دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی،
بطحائی در آموزش و پرورش
سیدمحمد بطحایی به عنوان گزینه وزارت آموزش و پرورش به مجلس معرفی شده است. در آخرین لحظه‌های بستن لیست وزرا و بعد از انصراف علی زرافشان به طور جدی از جواد اطلاعت برای وزارت در این وزارتخانه نام برده شد؛ اما نام بطحائی در نهایت به مجلس رفت. 
با توجه به حساسیت‌های زیادی که در مورد این وزارتخانه وجود دارد، همچنان نام‌های دیگری مانند محمد‌علی نجفی و صالحی امیری هم برای این وزراتخانه از سوی تشکل‌های فرهنگیان مطرح می‌شود. حتی چند روز قبل کمپینی با عنوان (دانش! برای دانش بمان) در فضای مجازی از سوی تعادای معلمان تشکیل شد که خواستار ماندن فخرالدین دانش آشتیانی، وزیر فعلی آموزش و پرورش در این سمت شدند. 
بعد از برکناری علی اصغر فانی از وزارت آموزش و پرورش در مهر سال 95، بطحائی با حکم رئیس جمهور چند روزی تا آمدن وزیر جدید، به عنوان سرپرست این وزارتخانه مشغول به کار شد. 
بطحائی متولد 1342 در تهران است. سال 1361 همزمان با اجرای انقلاب فرهنگی و تعطیلی دانشگاه‌ها، وی وارد اولین دوره مراکز تربیت معلم شد. سال 62 هم کارش را در آموزش و پرورش آغاز کرد. بعدها وارد دانشگاه شد و کارشناسی ارشدش را در رشته مدیریت دولتی گرفت. 
در سوابق اجرایی وی این موارد هم ذکر شده است: رئیس مرکز ملی نظارت راهبردی سازمان برنامه و بودجه کشور، قائم مقام وزیر و معاون توسعه مدیریت و پشتیبانی وزارت آموزش و پرورش، معاون دبیرکل شورای عالی آموزش و پرورش، معاونت برنامه‌ریزی و نظارت در دفتر ستادی، مسئول آموزش در سرپرستی مدارس خارج از کشور، مدیریت واحد‌های آموزشی، معلمی، دبیری و امور تربیتی، عضویت در کمیته‌های تخصصی در حوزه‌های برنامه‌ریزی درسی.  

کلمات کلیدی
shareاشتراک گذاری

نظرات شما