نگاهی به فیلم «ساعت 5 عصر»

نگاهی به فیلم «ساعت 5 عصر»

7 مرداد 1396 14:53

اولین پروژه سینمایی مهران مدیری، اثری ضعیف است و قطعا قدمی‌، رو به عقب برداشته است. اثری از یکی از بهترین کارگردان‌های آثار کمدی که اخیرا کارهایش رو به عقب حرکت می‌کنند

هومن نشتایی
منتقد
اولین پروژه سینمایی مهران مدیری، اثری ضعیف است و قطعا قدمی‌، رو به عقب برداشته است. اثری از یکی از بهترین کارگردان‌های آثار کمدی که اخیرا کارهایش رو به عقب حرکت می‌کنند. مهران مدیری بعد از مجموعه قهوه تلخ که به نتیجه نهایی هم نرسید، کم کم کارهای ضعیف‌تری نسبت به قبل ساخت. از ویلای من و شوخی کردم‌! که با تخفیف، آثار راضی‌کننده‌ای بودند( ولی باز هم نسبت به کارهای مهران مدیری آثاری ضعیف محسوب می‌شوند) گرفته( که البته مردم هم آن‌طوری که باید حمایت نکردند) تا عطسه و در حاشیه و ضعیف‌ترین و بی اساس‌ترین کار ایشان، دورهمی(البته که این کار مورد حمایت اغلب مردم قرار گرفت و دوباره مهران مدیری با این کار محبوبیت خود را خرید) که همه برای مهران مدیری کارهایی سخیف به شمار می‌آید. اولین تجربه سینمایی او هم چنگی به دل نمی‌زند و مخاطبان (نه که ناراضی) اما خنثی از سالن بیرون می‌آیند. و قطعا انتظار بیشتری از این کارگردان سرشناس و محبوب می‌رفت. انتظار می‌رفت وقتی فیلم شروع می‌شود، تا انتها آن‌قدر بخندیم که از خنده دیگر بدمان بیاید. انتظار می‌رفت شاهد کاری متفاوت باشیم بین این همه کار سخیف و بی ارزش. کاری قوی که بتوان به کمک آن از سبک طنز حمایت کرد ولی متاسفانه انتظارات برآورده نشد. 
فیلم اصلا به فضا سازی توجهی نکرده و در قالب کارهای تلویزیونی پیش رفته، فضا سازی اصلا کامل نیست و نیاز به کار خیلی بیشتر از این دارد. چون قاب سینما خیلی متفاوت است. در کنار این، به شخصیت هم توجهی نمی‌شود و و هیچ شخصیت سازی در ذهن مخاطب شکل نمی‌گیرد. چون کارگردان به شخصیت‌های ساده و سطحی اکتفا کرده است. مثل شخصیت مهرداد پرهام ( سیامک انصاری ) که در فیلم‌های قبلی کارگردان زیاد دیده بودیمش و تفاوتی حس نکردیم و از نظر کارگردان نیازی به پرورش نداشت، چون قبلا به اندازه کافی پرورانده شده بود یا شخصیت‌های دیگری که در فیلم می‌آیند و می‌روند، که برای پرورش شخصیتشان به گریم و طراحی لباس اکتفا شده بود. 
ولی گذشته از اینها به قاب بندی در تصویر بسیار توجه شده بود و شاهد تصاویر خوبی بودیم و استاندارد رعایت شده بود. (ولی استاندارد تلویزیونی) این قاب‌ها با پرده سینما مغایرت نداشت و کارگردان طبق عادت از کادر‌های تلویزیونی استفاده کرده بود و با کمی‌دقت متوجه می‌شدید که این فیلم تصاویر متفاوتی با فیلم‌ها روی پرده دارد. این کار هم مثل عمده کارهای مهران مدیری انسجام خود را به خوبی حفظ کرد. کار به خوبی از نقطه به نقطه‌ای دیگر می‌رسد بدون اینکه ذهن بیننده را مشوش کند. داستان به خوبی روایت شده( البته فیلم قصه‌گوی خوبی نیست. و فقط روایت‌کننده داستان است) و اتفاقات عجیبی که از ساعت هفت صبح تا پنج عصر برای فردی اتفاق می‌افتد، فضای طنازانه خوبی را ایجاد کرده است. فیلم به دور از لوده‌گری یا شوخی‌های ساده و دم دستی است. بلکه شوخی‌ها فکر شده هستند و پشت هر کدام نقدی به جامعه وجود دارد. البته نقد‌ها نتوانسته‌اند به کرسی بنشینند و کنایه‌ای تند به مشکلات باشند. بلکه در میان شوخی‌هایی که خیلی هم خنده دار نیستند گم شده‌اند. ولی اگر دقت کرده باشید در سالن، کم شاهد خنده دسته جمعی هستیم، بلکه هر کس در قسمتی از فیلم خنده‌اش می‌گیرد. چون شوخی‌ها با نقدها آمیخته شده بود. شوخی‌ها وقتی برای فردی به نتیجه می‌رسید که نقد به اجتماع برای آن فرد ملموس باشد و از طرف آن شخص لمس شده باشد. 
این فیلم به دور از خلاقیت بوده، و فقط شوخی‌های مختلف فیلم‌های متفاوت مهران مدیری کنار یکدیگر جمع شده بودند تا این داستان شکل بگیرد، بلکه نه فقط داستان، حتی شخصیت‌ها هم خلاقیتی در خود ندارند. مثل خود مهرداد پرهام (سیامک انصاری) که این چهره از این بازیگر را بارها در فیلم‌ها دیده بودیم. (فرد عاقل و صبوری که بین احمق‌ها گیر افتاده است). در مورد بازی سیامک انصاری هم که حرفی نمی‌ماند: مثل همیشه تکراری. آنقدر این بازیگر در این سبک نقش گم شده است که خیلی باید برای دیده شدن دست و پا بزند. چون قطعا این چهره از او دیگر تکراری شده است. 
این فیلم اصلا اثری راضی کننده نیست و مثل کارهای دیگر بی‌ارزش طنز فقط می‌خواهد رکورد فروش را جابه جا کند که البته هم هدف کارگردان همین است و دور از ذهن نیست که به هدفش برسد و من یقین دارم که می‌رسد. با این همه تبلیغات و داشتن کارگردانی بنام و محبوب (که اسمش تبدیل به بِرند شده است) اگر رکورد نزند جای تعجب است. 

shareاشتراک گذاری

نظرات شما