چرا عملیات موصل آزادسازی است، اما حلب نه؟

داستان دو شهر

چرا عملیات موصل آزادسازی است، اما حلب نه؟

7 مرداد 1396 14:53

نیل کلارک، تحلیل‌گر مسائل بین‌المللی در یادداشتی در تارنمای اینترنتی «آرتی» نوشت: شهر موصل در عراق و شهر حلب در سوریه، هر دو در ماه‌های اخیر از چنگال رادیکال‌های جهادی آزاد شده‌اند. اما در حالی که عملیات ضدتروریستی در یکی به شدت هواخواه داشت، در دیگری تقبیح شد. رفتارهای متضاد با آزادی این دو شهر به ما نشان می‌دهد که تبلیغات چگونه در جهانی که ما آن را به اصطلاح آزاد می‌نامیم، عمل می‌کند. 

نیل کلارک، تحلیل‌گر مسائل بین‌المللی در یادداشتی در تارنمای اینترنتی «آرتی» نوشت: شهر موصل در عراق و شهر حلب در سوریه، هر دو در ماه‌های اخیر از چنگال رادیکال‌های جهادی آزاد شده‌اند. اما در حالی که عملیات ضدتروریستی در یکی به شدت هواخواه داشت، در دیگری تقبیح شد. رفتارهای متضاد با آزادی این دو شهر به ما نشان می‌دهد که تبلیغات چگونه در جهانی که ما آن را به اصطلاح آزاد می‌نامیم، عمل می‌کند. 
به گزارش سایت دیپلماسی ایرانی در ادامه یادداشت خود کلارک می‌نویسد: در روزهای پس از آزادی موصل از دست داعش، رئیس جمهور دونالد ترامپ موضع رسمی‌کاخ سفید را در بیانیه تبریک اعلام کرد؛ درحالی که سه بار از کلمه آزادسازی استفاده شده بود. هرکسی دوست داشت که منفعتی از عملیات آزادسازی موصل ببرد. ایندیپندنت در گزارشی خبر می‌دهد که چطور مقامات پنتاگون شکست داعش در موصل را شکستی بزرگ می‌نامند. آزادسازی موصل به عنوان یک پیروزی بزرگ به خورد ما داده می‌شود؛ اما آنچه از نظر دور می‌ماند، این است که این آزادی هرچقدر هم ضروری، چه تبعات و هزینه‌های بالایی داشته است. به عنوان مثال تحقیقات نشان می‌دهد که بین 900 تا 1200 غیرنظامی‌در بمباران هوایی موصل به رهبری آمریکا کشته شده‌اند. این عملیات هشت ماه به طول انجامید. سخنگوی سازمان صلیب سرخ جهانی اشاره می‌کند: «مردم با خونریزی‌های شدید به بیمارستان‌ها آورده می‌شدند. بسیاری زیر آوار حملات هوایی و توپخانه‌ها مدفون شدند. تک تیراندازها همه را می‌کشند و عده بسیاری تمام خانواده خود را از دست دادند. »
علاوه براین نابودی عظیمی‌در موصل به جا ماند. نزدیک به 80 درصد غرب موصل با خاک یکسان شد. سازمان ملل گزارش می‌دهد که بیشتر از 5 هزار ساختمان در موصل آسیب دیدند و 490 ساختمان تاریخی نابود شدند. موصل ممکن است نجات پیدا کرده باشد؛ اما هزینه نجات و بازسازی آن بسیار زیاد است. جمله‌ای تاریخی از زمان جنگ ویتنام باقی مانده است که مانند پرده‌ای از حقیقت در برابر چشم رژه می‌رود: «نابود کردن یک شهر برای نجات آن ضروری است. » هنوز رئیس جمهور ترامپ به هیچ یک از این مسائل اشاره نکرده است و رسانه‌ها آنقدر سرگرم خوشحالی هستند که به این نکات منفی نگاه نمی‌کنند. 
چه تفاوتی در حلب وجود دارد؟ عملیات ضدتروریستی در حلب توسط ارتش سوریه و روسیه برای آزاد سازی این شهر از القاعده و النصره به شدت محکوم می‌شود. شهردارد حلب به اسکای گفت که «هولوکاستی در حلب در جریان بود. » او جامعه بین الملل را برای اینکه هیچ کاری در این زمینه نکرد، سرزنش می‌کند. اسکای نیوز گزارشی کامل از حلب را در تاریخ 14 اکتبر به نمایش گذاشت که عنوان این گزارش بود «حلب، شهر مرده». 
در کاخ سفید، در خانه بوریس جانسون، در زیر نور برج ایفل، ژست‌هایی برای مردم زیر بمباران در حلب گرفته می‌شد. رسانه‌ها مدام این مسئله را که مردم در حلب زیر بمباران ارتش سوریه و روسیه هستند به نمایش می‌گذاشتند. کلاه سفیدها در حلب از هدف گرفته شدن مردم عادی می‌نالیدند. دختربچه‌ای در جهان توییتر که از زوزه بمب‌ها می‌نالد، گریه همه را در می‌آورد. مدام بر روی جنایت تاکید می‌شود. سخنگوی حزب کارگر آنچه را در حلب اتفاق می‌افتد «جنابت در دنیای مدرن» می‌خواند. همه بمباران حلب را زیر سوال می‌برند. 
چرا چنین جوی حاکم است و چرا آزادسازی حلب، آزادسازی خوانده نمی‌شود؟ برخلاف آنچه نخبگان تبلیغات مدام به خورد ما می‌دهند. حلب هولوکاستی 24 ساعته نبود. در مقابل صحنه‌های خشن، شادی‌های فراوان مردمی‌بود که از خارج شدن کنترل شهر از دست داعش، در پوست خود نمی‌گنجیدند. برای اولین بار در پنج سال اخیر، مسیحیان توانستند در کلیسای جامع شهر جشن کریسمس به پا کنند. از ماه دسامبر، شهروندان حلب به آرامی‌به زندگی عادی بازگشته‌اند. هزاران نفر به خانه‌های خود بازگشته و مسئول امور مهاجرین سازمان ملل گزارش می‌دهد که در سال 2017، 500 هزار سوری به خانه‌های خود بازگشتند. 
همواره در این فکر هستم که چقدر طول می‌کشد تا زندگی عادی به موصل یا رقه بازگردد؟ جنگ حلب به شکلی متفاوت به تصویر کشیده شد، چرا که آزادی توسط «دشمن رسمی» به دست آمد. دشمن رسمی، چه سوریه باشد یا روسیه، توانست زندگی عادی را به حلب بازگرداند؛ کاری که نیروهای دولتی در لیبی از سال 2011 یا ارتش یوگوسلاوی از سال 1999 نتوانست آن را در منطقه خود ایجاد کند. اگرچه اعمال این دشمن رسمی‌همیشه هولوکاست نامیده و عملیات آزادسازی، حمله به مدارس و بیمارستان‌ها خوانده شد. این داستان متفاوت دو شهر است که آزادسازی در آنها تعابیر متفاوتی در رسانه‌های جهان داشته است.  

کلمات کلیدی
shareاشتراک گذاری

نظرات شما