پرخاشگری در دانش‌آموزان ابتدایی

پرخاشگری در دانش‌آموزان ابتدایی

10 تیر 1396 14:41

برای‌ درمان‌ پرخاشگری‌ در کودکان‌ اولین‌ گام‌‌‌این‌ است‌ که‌ نوع‌ پرخاشگری‌ آنها و علت‌ آن‌ را براساس‌ توضیحاتی‌ که‌ ارائه‌ شد، شناسایی‌ کنیم و پرخاشگری‌ را به‌ صورت‌ موردی‌ برطرف‌ کنیم.

عزیزه رضایی - لیسانس آموزش ابتدایی- آموزگار پایه سوم دبستان شهدای انرژی هسته‌‌ای
درمان‌ 
برای‌ درمان‌ پرخاشگری‌ در کودکان‌ اولین‌ گام‌‌‌این‌ است‌ که‌ نوع‌ پرخاشگری‌ آنها و علت‌ آن‌ را براساس‌ توضیحاتی‌ که‌ ارائه‌ شد، شناسایی‌ کنیم و پرخاشگری‌ را به‌ صورت‌ موردی‌ برطرف‌ کنیم.
- در مورد کودک‌ پرخاشگری‌ که‌ الگوپذیری‌ عامل‌‌‌این‌ گونه‌ رفتار او بوده، باید روی‌ الگوی‌ کودک‌  کار کرد و راه‌های‌ دیگری‌ جز پرخاشگری‌ را به‌ آن‌ الگو آموخت. 
- اگر پرخاشگری‌ در اثر ناکامی‌ به‌ وجود آمده‌ باشد، باید کودک‌ ناکام‌ را در رسیدن‌ به‌ اهداف‌ مطلوب‌ و دوست‌داشتنی‌ کمک‌ کنیم.
- در مواردی‌ که‌ علت‌ پرخاشگری‌ اضطراب‌ است، باید از نگرانی‌ درونی‌ و اضطراب‌ کودک‌ مطلع‌ شویم. به‌ کودکان‌ مضطرب‌ باید فرصت‌ صحبت‌کردن‌ بدهیم‌ تا نگرانی‌ خود را ابراز کنند و تا حد امکان‌ باید سعی‌ کنیم‌ در جهت‌ رفع‌ نگرانی‌ای‌ که‌ آنها را آزرده‌ است، قدم‌ برداریم. ورزش‌کردن‌ برای‌‌‌ این‌ کودکان‌ بسیار مؤثر است‌ و باعث‌ تخلیه‌ هیجانی‌ می‌شود.
- در کشمکش‌های‌ درونی‌ باید کودک‌ را از حالت‌ دوگانگی‌ خارج‌ ساخت.کمک‌ به‌ کودکان‌ در تصمیم‌گیری، باعث‌ می‌شود که‌ بیاموزند به‌ حالت‌های‌ دوگانه‌ درونی‌ خود پایان‌ بخشند.
- در پاره‌ای‌ از موارد، کودک‌ افسرده‌ پرخاشگری‌ شدیدی‌ از خود نشان‌ می‌دهد. در‌‌این‌ میان‌ لازم‌ است‌ به‌‌‌ این‌ نکته‌ پی‌ ببریم‌ که‌ او چه‌ چیز دوست‌داشتنی‌ای‌ را از دست‌ داده‌ و چگونه‌ می‌شود مورد ازدست‌رفته‌ را برای‌ او جبران‌ کنیم.
- در مورد پرخاشگری، شیطنت‌ و مصرف‌ دارو بایستی‌ حتماً با پزشک‌ متخصص‌ ارتباط‌ داشته‌ باشیم‌ تا کودک‌ از نزدیک‌ مورد معاینه‌ قرار گیرد.
- هنگامی‌ که‌ کودک‌ قربانی‌ خشونت‌ در مدرسه‌ شده‌ است، باید با مسئولان‌ مدرسه‌ صحبت‌ کنیم‌ و لازم‌ است‌ که‌‌‌ایشان‌ طبق‌ قانون‌ و مقررات‌ خاص‌ با کودکان‌ خشونتگرا برخورد کنند و کودکانی‌ را که‌ قربانی‌ خشونت‌ شده‌اند بر اساس‌ رفتارهای‌ خوبشان‌ مورد تشویق‌ و تایید قرار دهند.
- چنانچه‌ نوع‌ پرخاشگری‌ کودک‌ خصمانه‌ است، باید کودک‌ را از آزار و اذیت‌کردن‌ دور کنیم‌ تا مجبور نباشد برای‌ تلافی‌ و انتقام، افراد دیگر را اذیت‌ کند و اگر پرخاشگری‌ از نوع‌ وسیله‌ای‌ است، باید راه‌های‌ دیگری‌ را جهت‌ مطرح‌کردن‌ کودک‌ برگزینیم‌ تا او ناچار نباشد از روش‌ خشونت‌ برای‌ جلب‌ توجه‌ استفاده‌ کند.
نتیجه‌گیری‌ 
به‌ طور کلی‌ خشونت‌ و پرخاشگری‌ بیشتر عامل‌ بیرونی‌ دارد و فقط‌ در موارد خاص‌ به‌ علل‌ درونی‌ مربوط‌ می‌شود. والدین‌ در درجه‌ اول، باید محرک‌های‌ محیطی‌ را که‌ باعث‌ تحریک‌ خشم‌ و‌‌ایجاد خشونت‌ در فرزندشان‌ می‌شود شناسایی‌ و سپس‌ برای‌ رفع‌ آن‌ به‌ کمک‌ روان‌شناسان‌ و متخصصان‌ اقدام‌ کنند.

کلمات کلیدی
shareاشتراک گذاری

نظرات شما